Μια ταινία γεμάτη Τσιτσάνη!!

 Σε κάποιο κανάλι (μη συστημικό) είδα μία παλιά ελληνική ταινία που είχε ενδιαφέρον!! Μπορει να μην είναι απο τις τεχνικά και σκηνοθετικά καλες ταινίες αλλα έχει μέσα στοιχεία που ενδιαφέρουν τους φίλους του ρεμπέτικου.

Περι της λέξεως "ρεμπέτικο" το συμπλήρωμα...και άλλα

Πέρασαν κάμποσα χρόνια απο την έκδοση του βιβλιου του Πάνου Σαββόπουλου "Περι της λέξεως ρεμπέτικο...", συγκεκριμένα 12 χρόνια, απο το 2006 και κανεις αν δεν απατώμαι δεν συμπλήρωσε κάτι σε αυτα που συνέλεξε ο ερευνητής του ρεμπέτικου και συχνα πυκνα θαμώνας του πάνελ του Σπύρου Παπαδόπουλου...

Νέο βιβλίο για τον Τσιτσάνη

Αφιέρωμα της ΕΡΤ (Παπαστεφάνου) στην Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου - 1977

Ένα σπουδαίο αφιέρωμα της ΕΡΤ στη μεγάλη ποιήτρια και στιχουργό Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου απο τα 1977!! Μέσα βλέπουμε να μιλάνε οι: Απόστολος Καλδάρας, Σωτηρία Μπέλλου, Καίτη Γκρέϋ, Μαίρη Λίντα, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Γιώργος Κοντογιάννης κ.α.

Μπέχτσιναρ, ένας χαμένος Κήπος κι ένας ξεχασμένος τόπος

 

Από τα τέλη του 19ου αιώνα ως τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο υπήρχε δυτικά του λιμανιού το μοναδικό εθνικό πάρκο της Θεσσαλονίκης, που καταστράφηκε από τις βιομηχανικές και λιμενικές επεκτάσεις. Ο διερχόμενος από την οδό της 26ης Οκτωβρίου, ανάμεσα στο λιμάνι και τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, αδυνατεί να πειστεί ότι σ’ αυτόν τον απεχθή χώρο απλωνόταν ένα μεγάλο πάρκο αναψυχής. 

Τσιτσάνης, Δέδες, Γεράνη - Ντοκουμέντο

Μοναδικό ντοκουμέντο με το Βασίλη Τσιτσάνη, μαζι με το Γιάννη Δέδε στην κιθάρα και την Ελένη Γεράνη. 

Το "Μουσείο Τσιτσάνη" στις παλιές φυλακές Τρικάλων

Αποφάσισαν λοιπόν εκεί οι άνθρωποι, να αναπαλαιώσουν τις παλιές φυλακές – που ήταν εγκαταλειμμένες – και να τις κάνουν Μουσείο Τσιτσάνη, μια και ο μεγάλος συνθέτης καταγόταν από τα Τρίκαλα. Και το έργο προχωράει ολοταχώς και εντός ολίγου ολοκληρώνονται οι εργασίες αποκατάστασης των Φυλακών. Το έργο προϋπολογισμού 2.000.000 ευρώ υλοποιείται με πόρους του ΕΣΠΑ Θεσσαλίας 2007-2013, με συγχρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και από ιδίους πόρους του Δήμου Τρικκαίων, και έχει ως φορέα υλοποίησης την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Τρικκαίων.

Βιογραφία Βασίλη Τσιτσάνη

Διευκρίνιση για το "Χατζή Μπαξέ" και το "Μπαξέ Τσιφλίκι"

Στις 16/1/16 φίλος blogger στην ανάρτηση μας Χατζή μπαξές διατύπωσε ένσταση του περι των τοπωνυμίων"Χατζη Μπαξε" και "Μπαξε Τσιφλίκι" της Θεσσαλονίκης. Όντως φαίνεται να έχει δίκιο... όμως το φταίξιμο το έχει ο ίδιος ο συγχωρεμένος ο Τσιτσάνης, που ονοματίζει το όμορφο τραγούδι του, "Χατζη Μπαξέ" και μέσα μιλάει για το "Μπαξε Τσιφλίκι"!! Απο κει αρχίζει το μπέρδεμα και κάποιος που δεν είναι Σαλονικιός και δε γνωρίζει τα (παλιά) τοπωνύμια σίγουρα μπερδεύεται... Και μεις έχουμε φάει τη Σαλονίκη με το κουτάλι αλλα οι ονομασίες αυτες πλέον δεν υπάρχουν και έτσι δίκαια χρειάζονταν κάποια επεξήγηση και ευχαριστούμε το φίλο!!

Η ελληνική πρεμιέρα του «Ουζερί Τσιτσάνης»

Ο Μάρκος σε τραγούδια άλλων δημιουργών - 3

Μεταπολεμικά ο Μάρκος αφου επιβίωσε μέσα στην κατοχή παίζοντας εδω και εκει σε μικρά κουτουκάκια και αφου παντρεύτηκε και έκανε τον πρώτο του γιο το Βασίλη το'44, ξεκίνησε όπως και ο Στράτος με μεγάλη όρεξη να συμμετέχει στα κέντρα και στις ηχογραφήσεις.  Στα μέσα του '46 οπότε άνοιξε το εργοστάσιο της Columbia ηχογράφησε δικα του αλλά και τραγούδια άλλων δημιουργών. Συνεργάστηκε με τους: Τσιτσάνη, Χατζηχρήστο, Περιστέρη Μητσάκη, Καλδάρα κ.α. Το 1947 ευτύχησε να είναι στο κέντρο του "Καλαματιανού" σε ηγετικό ρόλο με όλη την αφρόκρεμα των ρεμπέτηδων. Το 1947 ήρθε στη ζωη ο Στέλιος και το 1949 ο Δομένικος. Οι ηχογραφήσεις δικων του τραγουδιών είναι εξαιρετικά λίγες σε σχέση με τις δεκάδες που έγραφε πριν τον πόλεμο. Τώρα πλέον οι εταιρείες γυρίζουν δίσκους με τους νέους αστέρες του λαϊκής μουσικής που είναι, απο συνθέτες ο Τσιτσάνης, ο Μητσάκης και ο Καλδάρας και τραγουδιστές ο Τσαουσάκης, η Χασκήλ, ο Μοσχονάς και απο το '47 και μετα η Μπέλλου και το '48 η Νίνου.

Τα "5/8" του Τσιτσάνη σε ταινία του 1962

Την ταινία αυτη "Ορφανή σε ξένα χέρια" όλοι την έχουμε δει και μάλιστα πολλες φορες ορισμένοι. Στους τίτλους ακούγεται το οργανικό 5/8 που υπάρχει στο γνωστό δίσκο "Χάραμα" έκδοση της Unesko. Είναι η πρώτη φορα που εμφανίζεται το οργανικό αυτο πολυ πριν την εκτέλεση που το μάθαμε οι περισσότεροι και αρκετά μπροστα απο την εποχή του ομολογουμένως!! Τα 5/8 ακούγονται επίσης στο τέλος και σε άλλα σημεία της ταινίας. 

Η μικρή των ποδαράδων... Κάποτε ήμουνα κι εγώ...

Αφιέρωμα στο Βασίλη Τσιτσάνη

Ευχαριστώ τον κύριο Σταβέρη που χρησιμοποίησε μέρη ενος κείμενου μου για την προπολεμική περίοδο του Τσιτσάνη, απο το ρεμπέτικο φόρουμ sealabs!!!  Στο φόρουμ δεν αναφέρεται τίνος είναι, λόγω του κανόνα λειτουργίας της  rebetopedia αλλα όλοι το γνωρίζουν...

Το 2006 ή '07 ασχολήθηκα κάπου 15-20 μερες και χρησιμοποίησα ως πηγες κυρίως τα δύο βιβλία του Σώτου Αλεξίου, που θεωρείται ο βιογράφος του Τσιτσάνη ή Τσατσάνη, όπως ήταν το επώνυμο του πατέρα του Κώστα, τσαρουχάς απ'τα Γιάννινα.

Η περίοδος 1946-52 επίσης έχει πολυ ενδιαφέρον ενω για την περίοδο της Σαλονίκης έχουν ασχοληθεί ο Ντ.Χριστιανόπουλος, ο Γ.Σκαμπαρδώνης και ο Λευτ.Παπαδόπουλος

 http://www.lifo.gr/team/sansimera/35433

Το ρεμπέτικο θρέφει το θέατρο και το σινεμά...!!!

 Ουζερί Τσιτσάνης, στους κινηματογράφους από τον Μανούσο Μανουσάκη

Ο Μανούσος Μανουσάκης μετά από πολλά χρόνια απουσίας από τον κινηματογράφο, επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με την πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του «Ουζερί Τσιτσάνης », βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη (Ουζερί Τσιτσάνης, εκδ. Πατάκης).


Η ιστορία διαδραματίζεται στην υπό γερμανική κατοχή Θεσσαλονίκη (1942-1943) και αφηγείται τον έρωτα δύο νέων ανθρώπων, του Γιώργου και της Εστρέας, ενός Χριστιανού και μιας Εβραίας. Μέσα από μια περιπετειώδη ιστορία αγάπης, παγιδευμένη ανάμεσα σε ένα απάνθρωπο ολοκληρωτικό καθεστώς και τον παραλογισμό των φυλετικών διακρίσεων, ξεδιπλώνονται η ιστορία της κατεχόμενης  Θεσσαλονίκης και της εβραϊκής της κοινότητας, αλλά και τα πιο δημιουργικά χρόνια του μεγάλου Έλληνα συνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη στο ιστορικό Oυζερί Τσιτσάνης, όπου συνέθεσε τα πιο γνωστά του τραγούδια, μεταξύ αυτών και την πολύ-τραγουδισμένη Συννεφιασμένη Κυριακή.


«Η Γερμανική κατοχή και μια απαγορευμένη ερωτική σχέση βρίσκονται στο επίκεντρο ενός κινηματογραφικού ρυθμού που τίθεται από τη μουσική που συνθέτει ένας από τους βασικούς χαρακτήρες του έργου: ο εμβληματικός Βασίλης Τσιτσάνης», σημειώνει ο σκηνοθέτης Μανούσος Μανουσάκης.
Τον Βασίλη Τσιτσάνη υποδύεται ο ηθοποιός Ανδρέας Κωνσταντίνου (Μικρά Αγγλία), o οποίος δηλώνει σχετικά με τη συμμετοχή του στην ταινία: «Με τιμά ιδιαίτερα το γεγονός ότι θα υποδυθώ αυτόν τον εμβληματικό χαρακτήρα που είμαι και μεγάλος του θαυμαστής, δίπλα σε έναν καταξιωμένο σκηνοθέτη και ηθοποιούς που εκτιμώ ιδιαίτερα τη δουλειά τους».


Η ταινία που ξεκινά γυρίσματα την άνοιξη, θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες το φθινόπωρο του 2015 από τη Feelgood.



http://www.culturenow.gr/34192/oyzeri-tsitsanhs-stoys-kinhmatografoys-apo-ton-manoyso-manoysakh

Νεορεαλισμός και ρεμπέτικο... 1947 πρωτοπόρος ο Τσιτσάνης!!!

Τι να πούμε για αυτό το τραγούδι;; Τα λέει άλλωστε και αυτος που ανέβασε το όμορφο αυτο βίντεο στο yt...!!! Ενα απο τα ωραιότερα τραγούδια του Τσιτσάνη και σίγουρα μέσα στην πρώτη 15αδα των ρεμπέτικων!!!

Νεορεαλισμός, ένας όρος που εισήγαγε ο Π.Κουνάδης στη ρεμπετολογία και είναι απόλυτα σωστός, γιά τραγούδια που με το στίχο τους περιγράφουν εικόνες αληθινές, ρεαλιστικές, απο μια κοινωνία που της αρέσει να κρύβει τη φτώχεια της και τη διαφορά με τις κατώτερες τάξεις, όταν πίσω από τα πλούσια διώροφα αρχοντικά(τότε), κρύβονταν οι χαμηλές παράγκες και τα φτωχόσπιτα... 
Όρος που καθιερώθηκε γιά τις ανάλογου νοήματος ταινίες του Ιταλικού κινηματογράφου και που τοποθετείται στις αρχες της δεκαετίας του '50.

Έλα όμως που εδω από τα 1947 έχουμε τον Τσιτσάνη, δύο χρόνια μετά τον ερχομό του απο τη Θεσσαλονίκη (βλ.Σώτο Αλεξίου), να μας δίνει κινηματογραφικές εικόνες σε ένα κατα τ'αλλα ερωτικό τραγούδι...

Ρυθμός ζεϊμπέκικος... "δρόμος" χιτζαζ, παραπονιάρικος... κι ένας Τσαουσάκης όχι τόσο άκαμπτος όσο σε άλλα τραγούδια, όσο χρειάζεται για να αποδώσει στα τρία μοναχά κουπλέ του, αυτό το διαμάντι του ρεμπέτικου!!!

Αντώνης Αινίτης - Παπούτσια τυρολέζικα (Παπαϊωάννου-1940)

Το οργανικό σε 5/8 του Τσιτσάνη

Το πολύ γνωστό και αγαπημένο από τους μπουζουξήδες οργανικό του Τσιτσάνη, στα 5/8 -δεν θυμάμαι τίτλο- που ακούγεται στο δίσκο "Χάραμα", ακούγεται στο score της ταινίας "Ορφανή σε ένα χέρια" από τα 1962. 
Είναι σε μια σκηνή στο λιμάνι περίπου στη μέση...
Επίσης ακούγεται και μέρος από το οργανικό σέρβικο, "Τα ωραία του Τσιτσάνη".

Περισσότερα προσεχώς...

Ο τραγουδοποιός Ντίνος Χριστιανόπουλος ανθολογεί τον ποιητή Βασίλη Τσιτσάνη

 

Από τον Χρήστο Παρίδη 

 Μονήρης, εργασιομανής, βαθιά ανθρώπινος. Σταθερός στις αρχές και στις αξίες που υπερασπίζεται -με ανάλογες συνέπειες- δεκαετίες τώρα, με το θάρρος της γνώμης που λίγοι έχουν, χωρίς συμμάχους και παντοδύναμα κέντρα εξουσίας να τον στηρίζουν. Δεν δέχτηκε και δεν αποδέχτηκε ποτέ τιμές κι απολαβές, αντιστάθηκε με σθένος στις Σειρήνες χωρίς καν να βουλώσει τ' αυτιά του, αρνείται να σιωπήσει κι ας βάλλεται συχνά από εχθρούς και κόλακες κάθε είδους. 

«Εχω δεχτεί εκατοντάδες λίβελους στη ζωή μου και το πράγμα θα χειροτερέψει. Την ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά όμως, έχω και εκατοντάδες φίλους που μ' αγαπούν!», μου είπε στο τηλέφωνο με αφορμή ένα πρόσφατο κρούσμα. Η «Ανθολογία τραγουδιών του Βασίλη Τσιτσάνη με κριτικό υπόμνημα» γράφτηκε μ' αυτή τη βαθιά ανθρωποκεντρική, εργασιομανή και μοναχική διάθεση που τον διακρίνει. Σκυμμένο κεφάλι, μια λάμπα, ένα παλιό ταπεινό γραφειάκι, κάτω από τα πορτρέτα του Καβάφη και του Τσιτσάνη που κοσμούν τον τοίχο ακριβώς στο σημείο όπου κάθεται, στο διαμέρισμά του στις Σαράντα Εκκλησιές, στη Θεσσαλονίκη. Εργάστηκε χρόνια, αφοσιώθηκε, ακούραστος, φοβήθηκε ότι δεν θα προλάβει όταν πριν από μερικά χρόνια πέρασε μια περιπέτεια με την καρδιά του, αλλά τώρα τον βρήκα απολύτως ικανοποιημένο! Ολα είναι στην τελική ευθεία. Το βιβλίο βγαίνει -ευχής έργο θα ήταν να συνοδευόταν και με μια κασετίνα με τα τραγούδια- και όσοι το περιμένουν, ελπίζουν ότι το κριτικό πνεύμα και η ερευνητική συνέπεια του Ντίνου Χριστιανόπουλου θα προσδώσουν μια άλλη διάσταση στο έργο του σπουδαίου ρεμπέτη. Με αφορμή την επικείμενη έκδοσή του δέχτηκε να παραχωρήσει αυτή τη συνέντευξη, παρόλο που, όπως μου διαμαρτυρήθηκε, «έχουν πια ξεπεράσει οι συνεντεύξεις τον αριθμό των ποιημάτων μου κι άρχισαν να εμφανίζονται και πλαστές που δεν έχω δώσει καν!». 

Πείτε μου λίγα λόγια για τον Βασίλη Τσιτσάνη. Χρόνια ολόκληρα σας βλέπω να τυραννιέστε μ' αυτήν την εργασία γύρω από το έργο του. Τι ακριβώς ετοιμάζετε; Ή μάλλον, τι ήταν αυτό που σας τράβηξε τόσο στο να καταπιαστείτε με το έργο του; Του αποδίδετε ιδιότητες ποιητή; 

"Ακρογιαλιές δειλινά" ένα ποίημα της Ανθής Σταθοπούλου-Βαφοπούλου και τα παρεπόμενα...

Μια σύμπτωση, Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου - Βασίλης Τσιτσάνης 11/11/2004 - Συγγραφέας: ΜΑΡΚΟΣ ΜΕΣΚΟΣ - ΑΥΓΗ   Του φίλου Γιώργου Φ. Αποστολίδη Τον Απρίλη του 1935, η ποιήτρια Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου (το μεγάλο τραύμα της ζωής του ποιητή και συζύγου της Γιώργου Βαφοπούλου) ενταφιάζεται στην Ευαγγελίστρια της Θεσσαλονίκης, "λευκοτέρα χιόνος". Μόλις άνοιγε τα ποιητικά φτερά της, ομόκεντρη της Πολυδούρη, παρορμητική και γνήσια στα αισθήματά της, "ήθελα νάμουνα πουλί / με στοματάκι φραουλί", πέθανε στα 27 της χρόνια εξαιτίας ακριβώς ενός θέματος του πνευματικού μεσοπολέμου, των αδιεξόδων της φθίσης. Πρόλαβε ωστόσο στα 1931 να εκδώσει τη μοναδική συλλογή της, με τίτλο "Νύχτες Αγρύπνιας". Πενήντα τόσα ποιήματα, ανισομερή αλλά υποψιασμένα και ήδη με προχωρημένες προσωπικές γραφές -μια ελάχιστη θέση, στην ανθολογία της Νεοελληνικής Ποίησης, της Ανθούλας Σταθοπούλου - Βαφοπούλου υπάρχει. Έναν χρόνο μετά τον θάνατό της, με εισήγηση του δημάρχου της πόλεως Ν. Μάνου και με κύριο πρόλογο του ακαδημαϊκού (τότε) Γρηγορίου Ξενοπούλου, εκδίδεται ο τόμος "Έργα" -ποιήματα, διηγήματα, δράματα- της ποιήτριας. Όπου, μέσα στον τόμο, σελίδες 106-107 / νέα ποιήματα (προφανώς αδημοσίευτα), υπάρχει και το ποίημα "Μπορεί" - όχι από τα σπουδαιότερά της, ένα ποίημα ατμόσφαιρας και ερωτικής απόγνωσης. Πέντε τετράστιχα όλα κι όλα, μα στο τέταρτο τετράστιχο η Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου γράφει: Μπορεί να με πλανέψουν κι άλλες ακρογιαλιές και δειλινά, κι αγάπες, ναύρω πιο μεγάλες, σκλάβα σ' αυτές παντοτεινά (1933) Η σύμπτωση είναι ακριβέστατη. Δεκαπέντε οι λέξεις του τετραστίχου και οι περισσότερες συμπίπτουν με τις λέξεις κάποιου εμβόλιμου διστίχου (στο ρεφρέν του τραγουδιού) του λαϊκού τροβαδούρου Βασίλη Τσιτσάνη -και στο ίδιο μήκος κύματος της ατμόσφαιρας του "άλλου" τετραστίχου. (Τίποτε θεμιτότερο κατά τον Πάουντ και τον Μπαρτ).Μπορεί να τόχουν πλανέψει ακρογιαλιές δειλινά και σκλαβωμένη κρατάνε για πάντα τη δόλια καρδιά. (Σ. Αλεξίου, σελ. 57, |Ο ξακουστός Τσιτσάνης|, εκδ. Κοχλίας. Μπορεί να τόχουν πλανέψει ακρογιαλιές - δειλινά, 1948, DG 6717, τραγούδι Στέλλα Χασκίλ - Βασίλης Τσιτσάνης).   Τι συνέβη; Είναι γνωστή η επιμονή του Βασίλη Τσιτσάνη ν' αναζητά με πάθος τις ποιότητες των στίχων στα τραγούδια του. Η έμπνευσή του πολλαπλή (και από παντού). Στα δύσκολα μα εμπνευσμένα χρόνια της παραμονής του στη Θεσσαλονίκη, "έπεσε", φαίνεται, στα χέρια του ο τόμος "Έργα" της Ανθούλας Σταθοπούλου - Βαφοπούλου, μετά τον θάνατό της και την έκδοσή τους. Το ποίημα έκανε εντύπωση στον συνθέτη, "τούκαμνε" για τις ανάγκες του. Με εντιμότητα στον ήχο και στους ρυθμούς και στην ατμόσφαιρα εκατέρωθεν, κράτησε το μοτίβο πέραν της ρεμπέτικης συνείδησής του, δημιούργησε ένα τραγούδι σκοτεινό (που άπτονταν των αξόνων της Ανθούλας), όχι ρεμπέτικο, λιγότερο λαϊκό, λόγιο θα μπορούσε να πει κανείς, με τη φωνή της Στέλλας Χασκίλ και τη δική του μεσούντος του Εμφυλίου, στα 1948, δεκατρία χρόνια μετά τον θάνατό της. Ίσως έτσι εξηγείται η παράξενη προέλευσή του, γιατί το τραγούδι ένα περίεργο τραγούδι, δεν έχει όμοιό του στο σύνολο των υπέροχων τραγουδιών του λαϊκού βάρδου Βασίλη Τσιτσάνη. Δεν χρειάστηκε (και δεν χρειάζεται) να εξομολογηθεί το "δάνειό" του. (Τόσοι πρόσφατοι γεντικουλίστες, τόσοι γραφιάδες των "Ουζερί Τσιτσάνης" και τόσοι αμήχανοι εραστές της μουσικής του πώς δεν πρόσεξαν τη σύμπτωση;).   Ποιος να τόλεγε όμως ότι ο ξακουστός Βασίλης Τσιτσάνης θ' αντάμωνε (και θάπαιρνε στα φτερά της δόξας του) την άτυχη, χαμηλοτάβανη και ανώνυμη (σχεδόν) ποιήτρια της μεσοπολεμικής Θεσσαλονίκης, την Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου, μαζί του; Έστω και με δύο στίχους;   Μάρκος Μέσκος rebetiko.gr Βιογραφικό Σημείωμα ΑΝΘΟΥΛΑ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ - ΒΑΦΟΠΟΥΛΟΥ (1908 - 1935) Η Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου (το δεύτερο επώνυμο προήλθε από το γάμο της με τον ποιητή Γ.Θ.Βαφόπουλο) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε στο Ανώτερο Παρθεναγωγείο και στη Γαλλική Σχολή Καλογραιών. Για σύντομο χρονικό διάστημα εργάστηκε στη Δημαρχία Θεσσαλονίκης, και στη συνέχεια στράφηκε στο θέατρο και γράφτηκε Δραματική Σχολή του Ωδείου της πόλης. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε με δημοσιεύσεις στίχων της σε λογοτεχνικά περιοδικά της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας (Μακεδονικές Ημέρες, Νέα Αλήθεια, Νέα Εστία κ.α.). Το 1932 κυκλοφόρησε η πρώτη και μοναδική της ποιητική συλλογή με τίτλο Νύχτες αγρύπνιας, ενώ τα δύο έργα της για το θέατρο (Ντίνα Πέλλη και Την τελευταίαν στιγμή) παραστάθηκαν από τη Δραματική Σχολή του Ωδείου Θεσσαλονίκης σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη. Πέθανε από φυματίωση σε ηλικία εικοσιεφτά μόλις χρόνων. Το έργο της συγκεντρώθηκε σε έναν τόμο με τον τίτλο Έργα από το σύζυγό της και με πρόλογο Γρηγορίου Ξενόπουλου. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία της Ανθούλας Σταθοπούλου – Βαφοπούλου βλ. Λυγίζος Μήτσος, «Βαφοπούλου – Σταθοπούλου Ανθούλα», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας3. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και Στεργιόπουλος Κώστας (επιμέλεια), «Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου», Η ελληνική ποίηση· Ανθολογία – Γραμματολογία, σ. 607. Αθήνα, Σοκόλης, 1980.
Ενδεικτική Βιβλιογραφία • Λυγίζος Μήτσος, «Βαφοπούλου – Σταθοπούλου Ανθούλα», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας3. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. • Ξενόπουλος Γρηγόριος, Πρόλογος στην έκδοση Ανθούλας Σταθοπούλου – Βαφοπούλου, Έργα· Ποιήματα – Διηγήματα - Δράματα· Πρόλογος Γρ.Ξενόπουλου της Ακαδημίας Αθηνών, σ.7-13. Θεσσαλονίκη, 1936. • Παράσχος Κλέων, «Ανθούλας Σταθοπούλου - Βαφοπούλου, Έργα», Νέα Εστία 19, ετ.Ι΄, 15/4/1936, αρ.224, σ.591-592. • Στεργιόπουλος Κώστας (επιμέλεια), «Ανθούλα Σταθοπούλου - Βαφοπούλου», Η ελληνική ποίηση· Ανθολογία – Γραμματολογία, σ. 607. Αθήνα, Σοκόλης, 1980. • Ταρσούλη Αθηνά, «Ανθούλα Γ. Βαφοπούλου», Ελληνίδες ποιήτριες, σ.268-275. Αθήνα, 1951.
Εργογραφία (πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις) • Νύχτες αγρύπνιας. 1931. • Έργα· Ποιήματα – Διηγήματα - Δράματα· Πρόλογος Γρ.Ξενόπουλου της Ακαδημίας Αθηνών. Θεσσαλονίκη, 1936. ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΙΒΛΙΟΥ

ΣΧΟΛΙΟ R.C.

Το θέμα της πατρότητας του τραγουδιού "Ακρογιαλιές δειλινά" (Μπορεί να το 'χουν πλανέψει) έχει ανακινηθεί από το 2004 όπως βλέπουμε παραπάνω, όταν αρθογράφησε σχετικά ο Μ.Μπέσκος και αναδημοσίευσε στο rebetiko.gr ο Γιώργος Φ.Αποστολίδης.
 Στη συνέχεια έγινε θέμα στο φόρουμ sealabs, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο του Ντίνου Χριστιανόπουλου, σε μιά θερμή έως θερμότατη συζήτηση όπου κανείς δεν πήρε το μέρος του σαλονικιού ποιητή και τσιτσανολάτρη, όπως ο ίδιος διακηρύττει...!!!

Στη χθεσινοβραδυνή μεταμεσονύκτια -άρα σημερινή- εκπομπή της ΔΤ (πρώην ΕΤ1), που ήταν σε επανάληψη, ο κος Ντίνος δήλωνε σχετικά ότι όταν ο Τσιτσάνης έμεινε στο σπίτι που έμενε η Ανθούλα Βαφοπούλου, βρήκε τα ανέκδοτα ποιήματα της και από αυτά χρησιμοποίησε κάποια στα τραγούδια του. Εκεί πάλι εξυψώνει τον Τσιτσάνη ο οποίος κατ'αυτόν το έκανε καλύτερο!!

Η αλήθεια είναι ότι το τραγούδι αυτό με το φευγάτο στίχο της Βαφοπούλου και τη μουσική που ενέπνευσε τον Β.Τ. έκανε την πορεία του, το συνηθίσαμε, το αγαπήσαμε και πια έτσι το ξέρουμε και κάποιοι ίσως πούνε, ναι είναι καλύτερο έτσι... Αλλο πράγμα το ποίημα και άλλο το τραγούδι, που απαιτεί μέτρα και μιά ιστοριούλα με αρχή και τέλος, που είναι ευκολονόητη στο πόπολο... Άλλωστε όπως τονίζει εύστοχα παραπάνω ο Μπέσκος: Ίσως έτσι εξηγείται η παράξενη προέλευσή του, γιατί το τραγούδι ένα περίεργο τραγούδι, δεν έχει όμοιό του στο σύνολο των υπέροχων τραγουδιών του λαϊκού βάρδου Βασίλη Τσιτσάνη. Δεν χρειάστηκε (και δεν χρειάζεται) να εξομολογηθεί το "δάνειό" του.