Διορίστηκε ο άντρας της Μπακογιάννη σε Τουρκική Τράπεζα !!!

Βρε τι  άλλο θα δούν τα ματάκια μας ;;

Τα'χουμε δεί όλα πιά !!! ...

Εφυγε απο τη ζωη ο λυράρης Νίκος Κολιακούδης

Χθές, 16 Δεκέμβρη το πρωί, άφησε τον κόσμο αυτο ο λυράρης Νίκος Κολιακούδης (Κολιακουδάκης) σε ηλικία 78 χρόνων. Είχε για χρόνια μια ασθένεια στο αίμα. Η κηδεία του έγινε στις 11 το πρωι στη Λικοτιναρά, Αποκορώνου.
Ο Κολιακούδης ξεκίνησε στη δεκαετία του 1950 και μάλιστα ηχογράφησε το 1958 στη HMV τρία τραγούδια, τον Λικοτιναριανό Συρτο, τον Κεφαλιανό και τον Καϊνιανό Συρτό, αφιερωμένα στα τρία μεγάλα και ένδοξα χωριά του Αποκόρωνα, Κεφαλά, Κάϊνα και Λικοτιναρά, τόπο καταγωγής του.
Για μια μεγάλη περίοδο ο Κολιακούδης απετέλεσε τον καλύτερο λυράρη της περιοχής του Αποκόρωνα και των Χανίων ακόμα και άφησε εποχή με το γλυκό παίξιμο του στη λύρα, το τραγούδι και τις συνθέσεις του, παραδεκτός απο όλους τους καλλιτέχνες μάλιστα συνεργάστηκε με πολλους καλους λαγουτιέρηδες !! Στον Αποκόρωνα τότε έπαιζαν ο Γιάννης ο Σεργάκης, ο Μιχάλης Μπακατσάκης (πατέρας) ενω ο Πλακιανός, η Ασπασία και ο Τζιμάκης έπαιζαν ακόμα και αργότερα ο Γιώργης ο Γαλάνης και ο Μανώλης ο Κρασσαδάκης αδερφός του γνωστου λαουτιέρη Παντελή.
Αργότερα έκανε επιτυχία με τα καλαμπουρτζίδικα τραγούδια του, που αυτος και μερικοί άλλοι καλλιτέχνες καθιέρωσαν, γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '60 αρχες του '70 (Τζαγκαράκης, Μεγαλούδης κ.α.) δίνοντας τη συνέχεια σε κάποια σκωπτικά του Μουντάκη της περιόδου 1958-'65.  Γύρω στο 1975 ο Νίκος Κολιακούδης άνοιξε μαγαζί στην οδο Αποκορώνου στα Χανιά, με δίσκους, κασσέτες, μουσικά όργανα, χορδες κλπ και το διατήρησε γύρω στα 15 χρόνια.


Ο γιός του Δημήτρης είχε μεγάλη έφεση στη μουσική και ασχολήθηκε κυρίως με την κιθάρα, αν και παίζει λύρα και λαούτο πολυ καλα !! Επι μία δεκαετία έπαιξε με τους Κατσαμάδες, τους Αλεφαντινούς και με τα μεγαλύτερα ονόματα της κρητικής μουσικής. Αργότερα ανέβηκε στην Αθήνα και έπαιξε σε λαϊκά μαγαζιά, μεταξύ των οποίων με την Αννα Βίσση. Οι ανησυχίες του όμως ήταν τέτοιες που αφου πήρε μαθήματα απο τον Αχιλλέα Περσίδη που ζούσε κάποτε στα Χανιά και τον Ross Daly, παρακολούθησε μαθήματα τζαζ κιθάρας και θεωρίας απο τον μεγάλο κιθαρίστα Βασίλη Ρακόπουλο. Σήμερα είναι ένας αναγνωρισμένος κιθαρίστας σε πανελλήνια κλίμακα, με jazz-fusiion και έθνικ προσανατολισμό και δραστηριοποιείταα με διάφορα σχήματα σε συναυλίες στην Κρήτη και στην Αθήνα ενω κατοικεί μόνιμα στον Αποκόρωνα με την οικογένεια του. Εχει σελίδα το myspace όπου μπορείτε να ακούσετε μια εντυπωσιακή σύνθεση του.


Με το δισκογραφικό έργο του Νίκου Κολιακούδη θα ασχοληθούμε σε μελλοντική ανάρτηση. Οι τελευταίες του δισκογραφικές δουλειές, ήταν στη δεκαετία του '90 με το λαγουθιέρη και τραγουδιστή Γιάννη Κατάκη σε δικα του τραγούδια και λίγα χρόνια αργότερα με τον επίσης λαγουθιέρη Κυριάκο Σταυριανουδάκη.
Δεν είναι δυο μήνες που χάσαμε το λεβέντη απο την Κάϊνα, κιθαρίστα και επιχειρηματία Στέλιο Μαυροματάκη σε νέα ηλικία, χάνουμε τώρα και το θρύλο Νίκο Κολιακούδη που γλέντησε τόσες γενιές με την όμοφη λύρα ντου, ας είναι ελαφρό το χώμα τ'Αποκόρωνα που τονε σκέπασε !!!


ΑΡΧΕΙΟ ΜΕΛΠΩΣ ΜΕΡΛΙΕ

Βρέθηκαν οι δύο πρώτες ηχογραφήσεις της Μαρίκας Παπαγκίκα !!

Μόλις σήμερα μάθαμε απο έναν απο τους μεγαλύτερους Ελληνες συλλέκτες δίσκων γραμμοφώνου, με κάπου 6.000 πλάκες γραμμοφώνου στη συλλογή του, ότι βρέθηκαν οι δύο πρώτες ηχογραφήσεις της θρυλικής τραγουδίστριας Μαρίκας Παπαγκίκα στην Αίγυπτο το 1915 !! Τα δύο τραγούδια είναι εμβατήρια, λόγω και του Α' παγκοσμίου πολέμου στον οποίο έιχε εμπλακεί η χώρα μας αμέσως μετα τους Βαλκανικούς πολέμους.

Σημαντική δε πληροφορία είναι ότι στην ετικέτα αναγράφεται το επίθετο Παπαγκίκα, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν ήδη παντρεμένη με τον Gus (Κώστα ;) Papagikas πριν πάνε στην Αμερική εκτος αν προκύψει ότι είχαν πάει ήδη στις Η.Π.Α. και είχαν επιστρέψει στην Αίγυπτο, ή βρίσκονταν σε περιοδεία.

Ο συλλέκτης ήδη συζητάει με κάποια δισκογραφική εταιρεία για την έκδοση τους, μαζι και με άλλο πλούσιο υλικο !!

ΝΕΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
17.12.09

Σήμερα μας πληροφόρησε ο επίσης συλλέκτης Σταύρος Κ. ότι η Παπαγκίκα έχει ηχογραφήσει ακόμα 4 τραγουδια στην Αίγυπτο, συνολικά λοιπον όλα είναι 6 !! Είναι του ελαφρού ρεπερτορίου και όχι ρεμπέτικου ή παραδοσιακού.

Ποια είναι τα Ταμπαχανιώτικα ;;

Τελικά ποιά τραγούδια είναι τα Ταμπαχανιώτικα ;; Απο εδω θα προσπαθήσουμε να κάνουμε την καταγραφή όλων αυτων των Κρητικών τραγουδιών που ονομάζονται σήμερα Ταμπαχανιώτικα ή τραγούδια όπως τα λέγανε τότε. Το μπουλγαρί επίσης το λέγαν και μπουζούκι τις περισσότερες φορές τότε !! Το μουσικό ύφος των τραγουδιών αυτων είναι διάφορο απο τους κρητικούς σκοπους που υπήρχαν τότε και υπάρχουν ακόμα.

Τα συρτά έχουν δύο σχετικά μικρες μελωδίες ή γυρίσματα, που επαναλαμβάνονται, αρχικά το πρώτο γύρισμα αρκετές φορες οργανικά και κατόπιν με τραγούδι πατώντας σε αυτη μελωδία με κάποιες παραλλαγές, το πρώτο μέρος μιας μαντινάδας, που είναι το μισο ενος 15σύλλαβου στίχου, δηλαδή 8 συλλαβές. Στη συνέχεια παίζεται το (2ο) γύρισμα με τον ίδιο τρόπο λέγοντας τη δεύτερη φράση της μαντινάδας.Το πόσες φορες παίζονται τα γυρίσματα δεν έχει κανόνα ... Παράδειγμα :
Κολυμπαριανός Συρτος (Σαριδάκη-Κουτσουρέλη) 1950

Α' γύρισμα - 2 φορές - οργανικό 

Β' γυρισμα - 2 φορές - οργανικό

Α' γύρ. - 1 φορά - Αααμαν αμαν αμαν τααα μάτια σου, τα μάτια σου μ'αρέσουνε

Α' γύρ.- 2 φορές - οργανικό (ανταπόκριση)

Β' γύρ. - 1 φορά - οργανικό & στο τέλος : ελαα μικρη μου...

Β΄γύρ. - 1 φορά - τα μάατια σου μ'αρέσουνε αν ειν' και δακρυσμένα

Β΄γύρ. -1 φορά - οργανικό (ανταπόκριση)

Α΄γύρ.- 1 φορά- οργανικό

Α΄γύρ. - 1 φορά - ααμαν αμαν αμαν και την καρδιά σου να πονεί

Α' γύρ. - 2 φορές - οργανικό

Β' γυρ. - 1 φορά - οργανικό & στο τέλος εελα  μικρό μου

Β΄γυρ. - 1 φορά - και την καρδιά σου να πονεί μα να πονεί για μένα

Β' γυρ. - 1 φορά - οργανικό

στη συνέχεια το τραγούδι έχει και ακολουθία, δηλαδή δεύτερο μέρος, με αλλες δύο μελωδίες, όπου τραγουδιέται η μαντινάδα :

"Τι να το κάνω το νερό, αν είναι στάλες, στάλες, λίγες ελπίδες μ'έδωσες, μα περιμένω κι άλλες"

Στις μέρες μας γίνεται μια σύγχυση του αργου συρτού παιγμένου σε ρυθμό 4/4 (σαν τσιφτετέλι) με τα ταμπαχανιώτικα και συνηθίζεται κάποια αργα συρτά να τα λένε "αμανέ" που και αυτη είναι μια σχετικά νεά ονομασία, που όμως έχει κεθιερωθεί. Αργα -ακουστικά- συρτα πριν το 1970 δεν θα συναντήσουμε στη δισκογραφία ούτε στα πάλκα, με μοναδική εξαίρεση κάποιες Αμερικάνικες εγγραφές του Χαρίλαου με μουσικούς μη κρητικούς και τις νέες συνθέσεις του Κουτσουρέλη "Αρωμα", "Κρητικό συρτάκι", "Αρμενοχωριανός", του Ναύτη "Συρτος του Ναύτη" και του Γαλαθιανού "Συρτο της χαραυγής" που και αυτα όμως ήταν πιο γρήγορα απο τα σημερινά ονομαζόμενα "αμανέδες".

Τα Ταμπαχανιώτικα λοιπον δεν ακολουθούν καθόλου τη μορφολογία του συρτού. Είναι αυτοτελή τραγούδια με διαφορετική μουσική δομη !! Κάποια αποτελούνται απο μια μακροσκελή μελωδία που πάνω σε αυτην εξελίσσεται μία ολόκληρη μαντινάδα απο δύο 15σύλλαβους στίχους, πχ.
"Ο Σταφιδιανός"

"Μαα οο Στααφιιι διααα νοοος σκοπόοοος, παλιώνει μααα αααα δε λοιωωωνει ...

κι απου έχει αγάπη στα κρυφά, αυτος τηνε φανερώνει"

Το δεύτερο μέρος κάποιες φορες επαναλαμβάνεται, κάποιες άλλες λέγεται μία φορα. Στην αρχη, μέση και τέλος, το μπουλγαρί παίζει τη μελωδία του σκοπου αυτου, είτε ολόκληρη είτε το δεύτερο μέρος.

Καποια άλλα Ταμπαχανιώτικα έχουν 2 μέρη που το ένα μοιάζει με το άλλο. Αυτα είναι πάλι κάποιες  μακροσκελείς μουσικές φράσεις, όχι όμως όσο τα προηγούμενα που αναφέρθηκαν. Θυμίζουν λίγο τη μουσική δομη κάποιων αρχέγονων ρεμπέτικων, όπου στην ουσία πρόκειται για μία μελωδία που αλλοιώνεται στην επανάληψη της π.χ. Οσο βαρούν τα σίδερα,  Πονεμένη καρδιά κ.α.
Υπάρχουν και άλλα με κουπλέ και ρεφραίν, όπως το "Ελα" ή "Η Καρότσα" ηχογραφημένο το 1950 απο το Φουσταλιέρη και το Τζιμάκη σε μια παλιά μελωδία όπως λέγεται.

Μια γενική παρατήρηση που μπορούμε προκαταβολικά να κάνουμε είναι ότι τα Ταμπαχανιώτικα, προσομοιάζουν αρκετά με τη πολυποίκιλη μουσική γραφή των σμυρνέϊκων τραγουδιών, απεκδυόμενα όπως τη ρυθμική αγωγή των 9/8 του ζεϊμπέκικου, κυρίαρχου ρυθμου και χορού της Ιωνίας, που επικρατούσε στο 1/3 περίπου της δημιουργίας και δισκογραφίας του πρώιμου ρεμπέτικου (Παπαγκίκα, Νταλγκάς, Κυρία Κούλα κλπ)

ΤΑΜΠΑΧΑΝΙΩΤΙΚΑ

Ταμπαχανιώτικα έχει επικρατήσει να λέγονται τα κρητικά τραγούδια που είναι μη χορευτικά, κυρίως παίχτηκαν με μπουλγαρί, την περίοδο 1930-1960 στη δισκογραφία και η μουσική  τους δομη είναι διαφορετική απο τα μέχρι τότε υπάρχοντα κρητικά τραγούδια όπως σιγανό, πηδηχτό,  τραγούδια (ρίμες, της τάβλας, της στράτας) συρτό και άλλους χορευτικούς σκοπους.

Η ύπαρξη τους χρονολογείται τουλάχιστον απο την καλλιτεχνική ακμη του Χανιώτη Τουρκοκρητικού, ερασιτέχνη μουσικού, Μεχμέτ Σταφιδάκη γύρω στο 1890. (στοιχεία απο Κ.Παπαδάκη-Ναύτη, Στ.Λαϊνάκη) και αν δεχτούμε ότι το μπουλγαρί του Φουσταλιέρη που υπάρχει σήμερα στην κατοχή των απογόνων του είναι κατασκευής πριν του 1900 ίσως και του 1850, αλλα και ένα δεύτερο μπουλγαρί που βρίσκεται στο στέκι του Σιμισακογιώργη και φημολογείται ότι πέρασε και απο τα χέρια του Φουσταλιέρη, είναι κι αυτο πάνω απο 100 χρονών, τα τραγούδια αυτα ίσως να διαμορφώθηκαν απο την ώσμωση του πολυεθνικού πληθυσμού των κρητικών αστικών κέντρων, Χανίων, Ρεθύμνου, Ηρακλείου, Σητείας. Αγ.Νικολάου και Ιεράπετρας, το διάστημα 1850-1900 ίσως και μετα το 1870 όπου υπάρχει ενα γενικότερο αισιόδοξο κλίμα απελευθέρωσης της Κρήτης απο τον τουρκικό ζυγό.
Σταδιακά μέσα στο χρόνο, σε όλες αυτες τις πόλεις βρίσκουμε στοιχεία που διαφοροποιούν τη συνηθισμένη μουσική έκφραση των μερακλήδων κατοίκων, απο  παραδοσιακούς σκοπούς, με τραγούδια που στην πορεία ονομάζονται Μικρασιάτικα, ρεμπέτικα, λαϊκά, απλά : τραγούδια ή (ν)ταμπαχανιώτικα.

Στο παρακάτω κείμενο των Θόδωρου Ρηγηνιώτη και Κώστα Βασιλάκη, γίνεται μια προσέγγιση ψύχραιμη και μελετημένη στο θέμα της ονομασίας αλλά και της ουσίας των Ταμπαχανιώτικων, ένα κείμενο που συνόδευε την μνημειώδη έκδοση των απάντων του Στέλιου Φουσταλιεράκη, πριν 2 χρόνια !!

«Ταμπαχανιώτικα»;

Μια τελευταία παρατήρηση. Όλα αυτά τα «μερακλίδικα τραγούδια» έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια να ονομάζονται «ταμπαχανιώτικα». Ο όρος προέρχεται από την τούρκικη λέξη ταμπαχανέδες (=βυρσοδεψία) και υπήρχε ιδίως στη Σμύρνη, όπου η ανάλογη συνοικία ονομαζόταν Ταμπάχανα, ενώ καταγράφεται στη σμυρνέικη μουσική παράδοση ο Ταμπαχανιώτικος μανές, που ηχογραφήθηκε πολλές φορές και από διάφορους καλλιτέχνες. Στην Κρήτη όμως ο όρος δε φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε όταν τα τραγούδια αυτά ήταν εν χρήσει (όταν δηλαδή λειτουργούσαν στην ακμή τους οι παρέες των μερακλήδων που τραγουδούσαν στις ταβέρνες των πόλεων και των κοντινών χωριών ή στις αυλές και τα σπίθια τους) και μάλλον «πέρασε» σε μας από παρανόηση, που οφείλεται σε μια σημείωση στην τελευταία σελίδα του ένθετου βιβλίου στην κλασική πλέον αρχειακή δισκογραφική έκδοση «Οι Πρωτομάστορες». Εκεί μάλιστα αναφέρεται άστοχα ότι «ταμπαχανάδες» λέγονταν στα τούρκικα τα σανατόρια, πράγμα ανακριβές, και συνδυάζεται το υποτιθέμενο όνομα των τραγουδιών με τον πόνο των φυματικών (τροφίμων των σανατορίων), λόγω του πάθους και του ψυχικού πόνου που αναδίδουν.

Η φυματίωση θα λέγαμε συμπτωματικά πως είχε έναν ερωτικό συμβολισμό: επειδή συχνά προκαλούνταν από τον υποσιτισμό (ή τουλάχιστον εκεί αποδιδόταν, επειδή ο φυματικός ήταν χλομός, ασθενικός κ.τ.τ.), οι παλιοί Κρητικοί θεωρούσαν ότι ο έρωτας, με την ανορεξία και το γενικό «μαρασμό» που προκαλούσε λόγω της «στέρησης» του αγαπημένου ή της αγαπημένης (σκληρά τα ήθη της εποχής), ήταν μια από τις αιτίες της φυματίωσης για πολλούς νέους και νέες. Έτσι σε έντονο ψυχικό «πάθος» (δηλαδή μεγάλη αγάπη, και μάλιστα για τη λύρα) αποδίδεται από λαϊκό μύθο η φυματίωση του Ροδινού, ενώ ήδη έχουμε αναφέρει και την περίπτωση του Σταφιδάκη. Επίσης οι αδύναμες κοπέλες, εύθραυστες και ανυπεράσπιστες (επομένως ερωτικές), ήταν από τις ομάδες υψηλού κινδύνου για τη φυματίωση...

Παρόλα αυτά η σύνδεση των αστικών τραγουδιών με τη φυματίωση, τα σανατόρια κ.λ.π. και με την ονομασία ταμπαχανιώτικα δε φαίνεται να ευσταθεί καθόλου. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ο σπουδαίος Σπηλιανός λαγουθιέρης Γιάννης Μαρκογιαννάκης μας είπε πως άκουσε τη λέξη ταμπαχανιώτικα μόλις το 2004, που εξέδωσε τον ομώνυμο δίσκο του ο Λάμπης Ξυλούρης!

Η παραπάνω ερμηνεία τοποθετεί σαν  "έναρξη" της ονομασίας Ταμπαχανιώτικα, στις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν ο Αεράκης κυκλοφόρησε τους "Πρωτομάστορες". Προσωπικά όταν γνώρισα το Ναύτη το 1988, τα έλεγε ήδη "Νταμπαχανιώτικα" και μάλιστα έλεγε πως υπάρχουν πολλα και "άγραφα". Γενικότερα όλη η "παρέα" του τότε συλλόγου "Χάρχαλη" τα ήξερε με αυτη την ονομασία και πιστεύω ο Αεράκης κάπου "πάτησε" για να τα ονομάσει έτσι.

Παρόμοιο μπέρδεμα γίνεται με την ονομασία ρεμπέτικο, όπου κάποιοι την αποδίδουν στον Πετρόπουλο (1968), ένω η έκφραση ήταν ήδη καθιερωμένη και "κατωχυρωμένη" σε κείμενα φίλων, πολέμιων αλλα και ουδέτερων σχολιαστών απο το 1937 και μετεπειτα 1948 (Χατζηδάκις), 1952-55 (Ελισάβετ Σπανούδη) κλπ κλπ (βλ.Κ.Βλησίδη : Σπάνια κείμενα για το ρεμπέτικο 1929-1959)

Με τα Ταμπαχανιώτικα δεν είναι το ίδιο, δεν έχουμε σε βάθος χρόνου καθιερωμένη σε μεγάλη έκταση την έκφραση αυτη και είναι ακόμα υπο διερεύνηση το πως και το πότε  καθιερώθηκε αυτη η ονομασία.  Θα συμβάλουμε όσο μπορούμε και μεις στο αφιέρωμα αυτο του Ρεμπέτ Καφε.

Οι τραμπούκοι

Το 1862 εμφανίστηκε μια ομάδα πολιτών που ονομάστηκαν «τραμπούκοι». Καθαρό δημιούργημα των πολιτικάντηδων αυτοί οι περιθωριακοί τύποι ήταν πολύ χρήσιμοι κατά τον προεκλογικό αγώνα διαφόρων υποψηφίων.
Σε περίπτωση που ο πολιτικός, που τους είχε κάτω από την προστασία του, ερχόταν στην εξουσία, οι τραμπούκοι αναλάμβαναν σπουδαίες δουλειές. Ασκούσαν εκβιασμούς,απειλές και τρομοκρατία σε βάρος των πολιτικών αντιπάλων. Επειδή τα καφενεία στου Ψυρρή έσφυζαν από αυτούς τους περιθωριακούς τύπους, οι πολιτικοί άρχοντες αναζητούσαν ανάμεσά τους τους συνεργάτες που θα τους στήριζαν στις δημόσιες συγκεντρώσεις.
Έτσι, από αυτούς, όσοι προσλαμβάνονταν εκτός από την χρηματική αμοιβή που εισέπρατταν, απολάμβαναν δωρεάν τον καφέ (κερασμένο από τον πολιτικό άρχοντα) αλλά και τα πούρα της γνωστής τότε Κουβανέζικης εταιρίας από την Αβάνα «Trabucos», που μοίραζαν οι πολιτικοί άρχοντες προκειμένου να κερδίσουν την υποστήριξη εκείνων των περιθωριακών που είχαν βροντερή φωνή (καλή ώρα όπως βλέπουμε στα τηλεοπτικά παράθυρα).
Απ’ αυτή τη συνήθεια, έμεινε και ο χαρακτηρισμός «τραμπούκος».
Φυσικά, μόλις τελείωναν οι εκλογές, αυτοί οι μόρτηδες ή κουτσαβάκηδες ή τραμπούκοι, εάν ο «προστάτης πολιτικός» δεν κατάφερνε να εκλεγεί, επανέρχονταν στην πρότερη κατάστασή τους, δηλαδή εκείνη της ανεργίας και της καθημερινής απόλαυσης του καφέ στα καφενεδάκια του Ψυρρή.
Αφού είχαν προηγηθεί αλλεπάλληλοι κλυδωνισμοί λόγω οικονομικών σκανδάλων (βλ.το 1867 το ριφιφί στο Κεντρικό Ταμείο του Κράτους που βρισκόταν στην οδό Σταδίου από μια πενταμελή σπείρα ευϋπόληπτων πολιτών), εν μέσω έντονων πολιτικών αναταραχών που μάστιζαν την Αθήνα και με 2 κόμματα να αντιπαρατίθενται μέχρι τελικής πτώσεως, η εγκληματικότητα τελικά πατάχθηκε από τον Μπαϊρακτάρη , ο οποίος έμεινε ξακουστός για το έργο του.

Sandentrepesai

σημ. Ρεμπέτ Καφέ

Οι κουτσαβάκηδες χρονικά εμφανίζονται αργότερα, γύρω στο 1880 και τη δεκαετία 1880-'90 η δράση τους στις περιοχές του Ψυρρή και Μεταξουργείου, Χαυτείων, Θησείου θα μείνει παροιμιώδης, με τα "ζοριλίκια" τους, στις πρωτοεμφανισθείσες τότε λέσχες χαρτοπαιγνίων και στους οίκους ανοχής κυρίως.

Οι μόρτες πάλι εμφανίστηκαν μετα την επιδημία της πανώλης το 1897, όπου όπως στη Γαλλία έτσι και εδω επιστρατεύτηκαν πολλοι αγιόπαιδες για τη συγκέντρωση των σωρων των υπέρμετρων αποθνησκόντων και προέρχεται απο το "μορτ" = νεκρος στα Γαλλικά

ΑΛΕΞΙΟΥ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ -ΕΡΤ

Απο το "Λαϊκό Τραγούδι"

Την Κυριακή 13/12/09 το βράδυ παίχτηκε στην τηλεόραση μια συνέντευξη της Χαρούλας Αλεξίου. Η Αλεξίου ήταν σοβαρή, ειλικρινής και ενδιαφέρουσα. Και η όλη της εμφάνιση εξηγεί σε μεγάλο βαθμό για ποιό λόγο έκανε μια τόσο μεγάλη καριέρα. Δυστυχώς, η κυρία που της πήρε τη συνέντευξη, τις περισσότερες φορές φαινόταν άσχετη με το αντικείμενο, ή έκανε ερωτήσεις τύπου μοντέρνες ή "ψυχολογικές" σαν κι αυτές που κάνουν στα μεσημεριανάδικα των ιδιωτικών καναλιών.
Το πρόβλημα είναι γενικότερο στην ΕΡΤ γιατί υπάρχουν κάποιες εκπομπές συνεντεύξεων, τις οποίες συμπτωματικά έχουν αναλάβει κυρίες, που είναι - στην καλύτερη περίπτωση - ανεπαρκείες και πολύ συχνά γελοίες και απαράδεκτες. Είναι κρίμα, γιατί μερικές φορές προσκαλούν ανθρώπους που έχουν και έργο και προσωπικότητα και διαδρομή, που θα θέλαμε να ακούσουμε να μας αφηγούνται ενδιαφέροντα περιστατικά και να μας λένε και τις απόψεις τους. Δυστυχώς, καμμιά από τις εκπομπές αυτές δεν βλέπεται...

ΣΧΟΛΙΟ

Κυριολεκτικά το Λ.Τ. μας πήρε τη μπουκιά απ'το στόμα !! Αυτα που ακριβώς σκεπτόμαστε να γράψουμε τα είδαμε γραμμένα σήμερα. Ισως και να μην κάναμε ανάρτηση γιατί τελευταία υπάρχει έλλειψη χρόνου, αλλα ευκαιρίας δοθείσης, συμπληρώνουμε και μεις.

Μια συνέντευξη που αρχικά δεν ήθελα να δω, γιατί λεω μία απ'τα ίδια θάναι ... αλλα ίσως η χαλαρότητα της κυρίας που έπαιρνε τη συνέντευξη, άσχετα ότι δεν το είχε το αντικείμενο, όπως σωστα σημειώνει το Λ.Τ., έκανε τη Χάρη (Χάριτα κανονικά...) Αλεξίου-Ρουπάκα, να ανοίξει το "ημερολόγιο" της και να κοινοποιήσει πράγματα που είτε δεν έχει ξαναπεί είτε δεν ήταν τόσο σωστα βαλμένα στον χρόνο.

Προσωπικά δεν τρελλαίνομαι με καλλιτέχνες που το σύστημα τους ξεζουμίζει και μετατρέπει τα λαρύγγια τους -στην περίπτωση ενος τραγουδιστή- σε χρυσές βρύσες !! Ο ίδιος ο καλλιτέχνης πρέπει να έχει το φρένο να πεί "όπα" !! Τέλος πάντων ακούσαμε για τη μεγάλη ευθύνη του αδερφού της Γιώργου Σαρρή (Ρουπάκα) στο ότι απο κορδελιάστρα και μοδίστρα που πήγαινε (κείνη την εποχή με το fashion ασχολιόταν στην Ελλάδα ο Τσεκλένης και 1-2 άλλοι, οι μοδίστρες ήταν ένα πολυ προσοδοφόρο επάγγελμα όπως σήμερα οι κομμώτριες, ψαλιδιά και 100ρικο) μέσα σε ένα χρόνο έγινε περιζήτητη τραγουδίστρια !! Απο την όλη εξιστόρηση φάνηκε ότι η Χαρούλα που απο τα 14 της, δηλαδή γύρω στο 1965-'66 να υποθέσουμε, δούλευε για τον επιούσιο όχι αστεία, ώσπου τραβήχτηκε με τα της μοδιστρικής, είχε την έφεση για να πετύχει κάπου ! Το ότι ήταν κορδελιάστρα ίσως και να είναι μια κακία που έχει ακουστεί γι'αυτην, όπως κορδελιάστρα ήταν και η Μοσχολιού το '63, πριν πάει να τραγουδήσει σε κέντρο και την ακούσει ο Ζαμπέτας και ήταν κάτι που δεν το είπε η Χ.Αλ. έτσι ακριβώς, ούτε περι μοδίστρας, το είπε περιφραστικά ...

Το ότι δήλωσε έπειτα, ότι ποτε δεν της πέρασε απο το μυαλό της τότε να γίνει τραγουδίστρια, ίσως και νάναι ψεμματάκι, δεν μπορει στα 19-20 σου, όταν ο αδερφός σου που ήδη τραγουδάει σε αναγνωρίζει, να μην έχεις κολλήσει το "ψώνιο" ... λίγο δύσκολο μου φαίνεται !!

Ενα άλλο που δεν ακούσαμε είναι πόσο τη βοήθησε ο πρώην σύζυγος της παραγωγός και μεγαλοπαράγων -σταδιακά- της Μίνος, Αχιλλέας Θεοφίλου. Προωθώντας τη Χαρούλα, πολλες άλλες έμειναν πίσω, είτε στην ίδια εταιρεία είτε απο άλλες που θα μπορούσαν να έρθουν μεταγραφή, στοχεία δεν έχουμε, αλλα βλέπουμε πως λειτουργεί το κύκλωμα. Είδαμε τη Μοσχολιού και τη Διαμάντη να εκτοπίζονται και την ανερχόμενη τότε Βίσση, να περιμένει μια δεκαετία να κάνει όνομα, ώσπου έκανε με στραβό τρόπο τη δεκαετία του '90  ...

Είπε για το πως "συμπάθησε" τη φωνη της μετα την "Οδο Αριστοτέλους" και μας εντυπωσίασε, δεν είπε (εκτος αν δεν το άκουσα) για τη συνεργασία με Λοϊζο, Ρασούλη που είναι η μιση της καρριέρα ...

Πάντως ήταν όντως ανθρώπινη, χαλαρή και αρκετά εξομολογητική και κυρίως αυτο που λένε και ο Γ.Κοντογιάννης και οι συνεργάτες του : Φάνηκε το γιατί έκανε τόσο μεγάλη καρριέρα !!

Εκει που ενοχλήθηκα και τελειώνω, είναι όταν πήγα να κλείσω τη μέσα τηλεόραση, που έπαιζε κάτι άλλο και συγκεκριμένα ειδήσεις και απο τις κουβέντες της Χαρούλας ότι "θέλω να γνωρίζω πράγματα που να με εκπλήσσουν... και ευτυχώς υπάρχουν ακόμα..." βρέθηκα στη στυγνη και στεγνη πραγματικότητα της κρίσης, της αναδουλειάς, της χρεωμένης χώρας, των μέτρων για την οικονομία κλπ και τότε κατάλαβα πόσο υπερφίαλη μου ακούστηκε αυτη η δήλωση και πόσο παράταιρη στην εποχή μας μια τέτοια πολυτέλεια, απο μιά λαϊκή υποτίθεται τραγουδίστρια ...

ΑΠΑ ΠΑ ΠΑ ΠΑ στον ΟΠΑΠ ...

Λάβαμε σε ε-μεϊλ το παρακάτω κείμενο
Λόγω της σοβαρότητας της καταγγελίας δεν παίρνουμε θέση, άλλωστε έχουμε και οικογένεια ...

Η Λιάνα Κανέλλη παρέδωσε στον πρόεδρο της επιτροπής θεσμών και διαφάνειας της Βουλής κ. Αναστάσιο Καραμάριο μια λίστα 1.200 ατόμων, οι οποίοι έχουν κερδίσει υπέρογκα ποσά στο στοίχημα. Στον κατάλογο, σύμφωνα πάντα με τη Λιάνα Κανέλλη, φέρονται να βρίσκονται πολλοί άνθρωποι του ποδοσφαίρου και, μάλιστα, η γνωστή δημοσιογράφος έκανε ειδική αναφορά στον επικεφαλής της Θύρας 7. Ο επικεφαλής της Θύρας 7 φέρεται ότι έχει κερδίσει 5,7 εκ. ευρώ, ενώ επίσης στη λίστα περιλαμβάνονται παράγοντες του ποδοσφαίρου, διαιτητές, προπονητές, ποδοσφαιριστές, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι και άνθρωποι της νύχτας. Στον κατάλογο, μάλιστα, δεν εμφανίζονται μόνο τα συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά και τα μέλη των οικογενειών τους. Τα 1.200 αυτά άτομα κέρδισαν συνολικά 186 δισεκατομμύρια δραχμές στο διάστημα αυτών των ετών, ενώ όπως έκανε γνωστό η κ. Κανέλλη, υπήρξε παίκτης που αποκόμισε οικονομικά οφέλη της τάξης των 900 εκατομμυρίων δραχμών, μέσα σε έναν μόλις χρόνο.
 Όλα τα άτομα που περιλαμβάνονται στην λίστα, φαίνεται να έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με το ποδόσφαιρο. Η λίστα των 1.200 ονομάτων περιλαμβάνεται σε πόρισμα της Υπηρεσίας Ειδικών Ερευνών, η οποία κατόπιν εισαγγελικής παρέμβασης κατέγραψε όλους τους τυχερούς, που έχουν κερδίσει περισσότερα από 100.000 ευρώ, όπως και εκείνους που κέρδιζαν μικρότερα ποσά αλλά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο κατάλογος είχε καταρτιστεί με ευθύνη της επικεφαλής της υπηρεσίας, εισαγγελέως Πρωτοδικών. Αυτό δεν σημαίνει ότι και τα 1.200 άτομα έχουν ποινική ευθύνη ή αναμειγνύονται σε παράνομες ενέργειες. Όσον αφορά την έρευνα για την υπόθεση, αυτή έχει ξεκινήσει από το καλοκαίρι του 2004 και σε ό,τι αφορά ποδοσφαιριστές, διαιτητές και παράγοντες του ποδοσφαίρου, οι αρχές κοιτούν και την περίπτωση των στημένων αγώνων. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει, οι εισαγγελείς που έχουν αναλάβει την υπόθεση, έχουν ζητήσει το πόθεν έσχες των εμπλεκόμενων προσώπων, καθώς και την άρση του τραπεζικού απορρήτου. Θέμα των ημερών, ο Κατάλογος νικητών του «Πάμε Στοίχημα» που παρέδωσε στη Βουλή η  Βουλευτής Λιάνα Κανέλλη. 

Σύμφωνα με όσα υποστήριξε η Βουλευτής, οι άνθρωποι αυτοί κέρδισαν από το 2002 έως το 2005 το ιλιγγιώδες ποσότων 186 δισεκατομμυρίων δραχμών από το «Πάμε Στοίχημα», χάρη σε παρεμβάσεις στο λογισμικό του ΟΠΑΠ, το οποίο ανήκει στην Ιντραλότ του Σ. Κόκκαλη, μετά τη διεξαγωγή των αγώνων (σσ: Αλλά και το ψηφιακό πεδίο στο οποίο στηρίζει την τεχνολογία του ο ΟΤΕ, αγοράστηκε και εγκαταστάθηκε από εταιρείες συμφερόντων του ιδίου ατόμου. Ενδεχομένως να εκκρεμούν ακόμη καταγγελίες που αφορούσαν σκανδαλώδεις «απ' ευθείας» αναθέσεις των εργασιών αυτών από τις τότε διοικήσεις του ΟΤΕ προς την Ιντρακόμ. Θα το ερευνήσουμε και θα επανέλθουμε).
 

σσ: Να ληφθεί υπ' όψιν ότι και οι μηχανές των πρακτορείων έχουν- συμπτωματικά - αγοραστεί από
  εταιρεία συμφερόντων του ιδίου ατόμου.. Μάλιστα, λίγο καιρό μετά την προμήθεια των χιλιάδων αυτών μηχανών, ο ΟΠΑΠ αποφάσισε να τις αντικαταστήσει λόγω ακαταλληλότητας. Τις ξανά-αγόρασε από τον ίδιο επιχειρηματία. Οι παλαιές σαπίζουν σε αποθήκες κάπου στην Παλλήνη. Οι αποθήκες αυτές ενοικιάζονται από τον ΟΠΑΠ έναντι αδράς αμοιβής. Πληροφορίες που θέλουν τις αποθήκες αυτές να ανήκουν στον Σ. Κόκκαλη δεν έχουν διασταυρωθεί και κρίνονται μη ασφαλείς

 
Όλα τα άτομα που περιλαμβάνονται στην λίστα, φαίνεται να έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με το ποδόσφαιρο. Σε ό,τι αφορά την κ. Σταματίνα Μαρμαρά, σύζυγο του στενού συνεργάτη του Σωκράτη Κόκκαλη, Γιώργου Σαλονίκη, που βρέθηκε στο στόχαστρο του ΣΔΟΕ για ξέπλυμα χρήματος, προκύπτει ότι τον Οκτώβριο έλαβε από τον ΟΠΑΠ δυο νέες βεβαιώσεις για κέρδη 700.000 ευρώ.
 Υπενθυμίζεται ότι η κ. Μαρμαρά μέσα σε μια διετία εξασφάλισε κέρδη 11 εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς να ελεγχθεί το πόθεν έσχες, αλλά και η σύνδεση του συζύγου της με την Ιντραλότ και τα αθλητικά δρώμενα  Ιστορικό λάθος!  (SportDay / Αντώνης Πανούτσος)
  ...Εδώ και πέντε μέρες η συζήτηση στα δημοσιογραφικά γραφεία ήταν «Υπάρχει ένα Φίτσος, ένας ήρωας να δημοσιεύσει πρώτος τη λίστα της Κανέλλη για να ξεκινήσει η συζήτηση στα σοβαρά;». Η λίστα ή αποσπάσματά της ήταν από καιρό γνωστά. Από τον περασμένο Νοέμβριο, όταν η Αριστέα Μπουγάτσου είχε αποκαλύψει στο Σκάι ότι η Σταματίνα Σαμαρά, σύζυγος του Γιώργου Σαλονίκη, εμφανιζόταν να έχει κερδίσει 4,7 εκατ. ευρώ.
 

(Θυμηθείτε να διαγράψετε αποστολέα/παραλήπτες του προωθούμενου μηνύματος, για την προστασία των προσωπικών δεδομένων !!!)
 

ΠΡΟΣΤΑTEΥΕΤΕ  ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΒΟΥΛΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ