Ελλήνων δρώμενα : "Γεράπετρος" - Βαγγέλης Βαρδάκης Κυριακή 31.3.2013, 18.00 στην ΕΤ3

  Αγαπητοί μας φίλοι, συνεχίζοντας το ταξίδι της εκπομπής μας στην «άγνωστη» Ανατολική πλευρά της Κρήτης, αυτή τη φορά στρέφουμε τον φακό μας και εστιάζουμε την έρευνά μας στο μουσικοχορευτικό γίγνεσθαι της Ιεράπετρας.
Μιας αρχαίας πόλης, η οποία έχει τον δικό της ξεχωριστό «λυρικό» χαρακτήρα στη μουσικοχορευτική της έκφραση, πλάι και σε σχέση, με στις γειτονικές περιοχές της Σητείας και της Μεραμπέλλου.

  Στην ιστορική διαδρομή της Ιεράπετρας και στα αυθεντικά χαρακτηριστικά της τέχνης των ανθρώπων που δημιούργησαν σε αυτό τον τόπο, προστέθηκαν στην εξέλιξη του χρόνου όπως σε κάθε τόπο έτσι και εδώ, διάφορες επιρροές, ακολουθώντας τις κοινωνικές συναλλαγές των κατοίκων της περιοχής, με κυριότερο το Βενετσιάνικο ηχόχρωμα, το οποίο χαρακτηρίζει ευρύτερα την Κρήτη.

  Έτσι, ο χαρακτήρας των Γεραπετριτών διαμορφώθηκε μέσα από την ποίηση του Β. Κορνάρου -που μεγάλωσε κι αυτός στην γειτονιά τους- και από την καταιγίδα των «μαντινιάδων» του, περιπλεγμένες με μία πληθώρα μουσικών μοτίβων, χρωμάτων, φράσεων και μελωδιών, που κυριαρχούν στην πολιτιστική παραγωγή της περιοχής. Η «ποικιλία» των μουσικών εκφράσεων στην Ιεράπετρα συντελούνταν αρχικώς με όλες τις εκφραστικές δυνατότητες της λύρας, όμως στην πορεία καθιερώθηκε και πρωταγωνίστησε το βιολί, όπως σε όλη την ανατολική Κρήτη.

  Στην Ιεράπετρα γεννήθηκε και δημιουργεί σήμερα ένας σπουδαίος μουσικός, ο Βαγγέλης Βαρδάκης. Ένας μουσικός που η καλλιέργεια της τέχνης του βιολιού του, συναντά τους μεγάλους βιολιστές της μουσικής παράδοσης της Ανατολικής Κρήτης, οι οποίοι διέπρεψαν στο παρελθόν δημιουργώντας μίας από τις μεγαλύτερες «βιολιστικές» κληρονομιές.
Ο Βαγγέλης Βαρδάκης είναι ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης, ο οποίος ερευνά και «ανασκάπτει» σεβόμενος το μουσικό παρελθόν της περιοχής του, για να αναδείξει εν τέλει με το δοξάρι του το μεγαλείο της μουσικής έκφρασης, το οποίο διέπρεψε στην Ιεράπετρα, με ξακουστούς βιολάτορες.

Ο Βαγγέλης  Βαρδάκης παρουσιάζει στο φακό της εκπομπής την δική του θεώρηση για τη μουσική, το γλέντι, το χορό, τον πολιτισμό του τόπου του και την ίδια τη ζωή στο σύνολό της. Η Ιεράπετρα και οι άνθρωποί της αποτελούν για κείνον πηγή έμπνευσης. Υπερασπίζεται με πάθος τα τοπικά ήθη και ιδιώματα και συνεχώς περιπλανάται και συναναστρέφεται με τους συντοπίτες του, αναζητώντας να «αποκομίζει» άγνωστα στοιχεία, με πολύ βαθιές ρίζες από το παρελθόν, για να τα ενσωματώσει στην τέχνη του. Θέλει να «αγκαλιάσει» με τον δικό του τρόπο όλους τους προγενέστερους μουσικούς του τόπου του, ώστε να αναδειχθούν στην σύγχρονη πραγματικότητα της πόλης του, οι «οφειλές» και οι τιμές που ανήκουν σε εκείνους.

  Ο φακός της εκπομπής τον ακολουθεί στην πόλη και στα χωριά της Ιεράπετρας, εκεί όπου συναντά τους παλιούς εν ζωή βιολιστές (τον Γιώργο Κανιτάκη, τον Μηνά Κανάκη και τον Νίκο Χριστοδουλάκη), για να παίξει μαζί τους, να καταγράψει και να αναδείξει παλιούς σκοπούς και τεχνικές παιξίματος, χρώματα, δίστιχα και μοτίβα, τα οποία ασκούν μεγάλη γοητεία στην τέχνη του, για να τα προσφέρει με την σειρά του και με τον δικό του προσωπικό τρόπο, στους δικούς του ακροατές.

Δείτε εδώ το trailer:
https://www.facebook.com/photo.php?v=580158905335288

Ο Σόλων Λέκκας στο "Πέραν"

Το λαϊκό τραγούδι στα γραμμόφωνα...

Θεοδώρα Αθανασίου κιθάρα, τραγούδι
Μπαρμπάτσης Ανέστης μπουζούκι, τραγούδι, 

Πέμπτη 28/3 στο "Κουτούκι της Σκορδόπιστης"

Παράσχου 116 Γκύζη

Κομπανίες και ρεμπέτες

Β.Κακουδάκης & Γ. Χαλκιαδάκης
Δευτέρα 25 Μαρτίου
Baltazar Bar
Μινωταύρου 18, Ηράκλειο

 

Μόλις κυκλοφόρησε!!!

Ραμπέκα : ένα ακόμα παλιό όργανο της οικογένειας του βιολιού

 
  Σε ένα ντοκυμανταίρ που πρόβαλε μόλις η ΝΕΤ έγινε αναφορά στο παλιό και μάλλον παραδοσιακό όργανο "Ραμπέκα". Στην ταινία φαίνονται και ακούγονται ξύλινα βιολειδή όργανα, αναφέρθηκε όμως ότι η ραμπέκα μπορεί να είναι από κασσίτερο, ... (κάτι άλλο), ή ξύλο!! Κάποιος βιολιστής έπαιζε με μία "ραμπέκα" που ήταν ένα μεγάλο σε μεγέθος -κλασσικό κατά τ'αλλα- βιολί.

  Με μία αναζήτηση λοιπόν στο διαδίκτυο βρίσκουμε τη rabeca η οποία σύμφωνα με το google είναι ένα fiddle (βιολί) από τη βορειο-ανατολική Βραζιλία και τη βόρεια Πορτογαλία, που προέρχεται από το μεσαιωνικό ρεμπέκ.

The rebirth

Μπρέγκοβιτς: Τα ρεμπέτικα είναι η καλύτερη μουσική των Βαλκανίων

  Το καλύτερο είδος μουσικής που έχουν τα Βαλκάνια χαρακτήρισε τα ρεμπέτικα ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς, μιλώντας στην ομογενειακή εφημερίδα της Αυστραλίας «Νέος Κόσμος»

  Ο Μπρέγκοβιτς, ο οποίος βρέθηκε στην Αυστραλία για συναυλίες, δήλωσε ότι η μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου στην ταινία «Ρεμπέτικο» ήταν από τις μεγαλύτερες επιρροές στην καλλιτεχνική του προσωπικότητα. Στο σπίτι του έχει μια μεγάλη συλλογή από παλιά ρεμπέτικα τραγούδια και δίσκους, στην οποία επανέρχεται συχνά.

  Ο Σέρβος μουσικοσυνθέτης θεωρεί ότι τα ρεμπέτικα είναι ένα φυσικό μείγμα οθωμανικής και ορθόδοξης μουσικής. Αναγνωρίζει ότι η σέρβικη μουσική υπήρξε πάντα κάτω από τη μεγάλη επιρροή της ελληνικής. Τη σέρβικη και την ελληνική μουσική ακόμα και σήμερα, λέει, δένει το γεγονός ότι στα καλύτερά τους χρόνια, ήταν γραμμένες για να συνοδεύσουν το ποτό. «Από την πρώτη μου συνάντηση με τους Έλληνες μουσικούς, την περίοδο που έκανα το πρώτο μου τραγούδι με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, ένιωσα πως η μουσική μου στην Ελλάδα βρίσκεται στο σπίτι της» λέει.

  Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, ο 62χρονος μουσικός, συνθέτης και καλλιτέχνης, σημείωσε τεράστιες εμπορικές επιτυχίες και στην Ελλάδα, με καταπληκτικές μουσικές από τις ταινίες «Arizona Dream», «Underground» και «Καιρός των Τσιγγάνων» ειδικά όταν αυτό αξιοποιήθηκε από την Άλκηστη Πρωτοψάλτη που τραγούδησε το «Βενζινάδικο».

21/3/13
newsbomb

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

  Το «Λιοντάρι του Μοριά» υπήρξε θρυλική μορφή που έδρασε κατά τον εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 1821. Γεννήθηκε στο Ραμαβούνι της Μεσσηνίας το 1770. Έμεινε ορφανός σε ηλικία 10 ετών το 1780. Από πολύ μικρός, μόλις 15 ετών, προσχώρησε στην ομοσπονδία Ζαχαρία ξεκινώντας μία πορεία που έμελλε να τον αναδείξει σε έναν από τους σημαντικότερους, πρωταγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης.

  Τις πρώτες μεγάλες μάχες του τις έδωσε με τον Ανδρούτσο, πατέρα του Οδυσσέα, βοηθώντας τον να περάσει στη Στερεά Ελλάδα. Ήδη από τις μάχες αυτές ξεχώρισε λόγω των στρατιωτικών του ικανοτήτων. Μετά την κατάληψη των Επτανήσων από τον Ναπολέοντα το 1797 εντάθηκε η απελευθερωτική κίνηση και αυτός βρισκόταν στις πρώτες γραμμές. Ξέφυγε από τον κλοιό των Τούρκων στην Ξεροκερπινή και κατέφυγε στη Ζάκυνθο το 1805. Επέστρεψε όμως στη Μάνη, όπου αντιμετώπισε το άσβεστο μίσος των Τούρκων αλλά και των προεστών και αφορίστηκε από τον Πατριάρχη.

  Το 1806 είκοσι οκτώ μέλη της οικογένειάς του εξοντώθηκαν από προδοσία της μονής Αιμυαλών, όπου είχαν βρει καταφύγιο. Ο ίδιος σώθηκε επειδή έτυχε να μην βρίσκεται στη μονή. Έτσι κατέφυγε στη Ζάκυνθο, όπου γνωρίστηκε με τον Καποδίστρια, τον Μπότσαρη και άλλους που είχαν καταφύγει και αυτοί στα Επτάνησα λόγω της καταδίωξής τους από τον Αλή Πασά. Ανέπτυξε δράση και συγκρότησε τον πρώτο ελληνικό στόλο αποτελούμενο από 70 πλοία. Ο στόλος αυτός έδρασε από το 1807 έως το 1808, οπότε σταμάτησε έπειτα από επέμβαση του Πατριαρχείου. Στη συνέχεια, ο Κολοκοτρώνης συνεργάστηκε με τον Αλή Φαρμάκη κάνοντας σχέδια για την απελευθέρωση της Πελοποννήσου. Από το 1810 έως το 1816 υπηρέτησε στον αγγλικό στρατό στη Ζάκυνθο και παράλληλα μελέτησε την ιστορία της Ελλάδας. Το 1816 αποτάχθηκε και για επιβιώσει έγινε ζωέμπορος. Το 1818 έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρίας.

  Το 1821 έφυγε από τη Ζάκυνθο για την Πελοπόννησο. Ανέλαβε στρατιωτική δράση και πραγματοποίησε τις πρώτες του στρατιωτικές νίκες, όπως την κατάληψη της Καλαμάτας το Μάρτιο του 1821, την κατάληψη του Βαλτετσίου στις 12-13 Μαρτίου 1821, την άλωση της Τριπολιτσάς στις 26 Σεπτεμβρίου 1821. η πρώτη ελληνική κυβέρνηση τον ανακήρυξε Αρχιστράτηγο όλων των δυνάμεων της Πελοποννήσου.

   Το 1823-1825 ξέσπασαν οι εμφύλιες διενέξεις μεταξύ των πολιτικών-προεστών από τη μια πλευρά και των οπλαρχηγών από την άλλη. Τότε σκοτώθηκε ο γιός του Πάνος και ο ίδιος περιορίστηκε στη μονή του Προφήτη Ηλία της Ύδρας. Τελικά όμως αφέθηκε ελεύθερος για να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ που είχε κατέβει στο Μοριά, καταφέρνοντας έτσι να κρατήσει την Επανάσταση ζωντανή.

  Μετά την απελευθέρωση ήταν στο πλευρό του Καποδίστρια, αργότερα όμως, κατά την Αντιβασιλεία, αποκλείστηκε από τον τακτικό στρατό που συγκροτήθηκε και έμεινε άνεργος, όπως και τόσοι άλλοι οπλαρχηγοί  που πολέμησαν και πρόσφεραν στον Αγώνα.

  Κατηγορήθηκε τότε για εσχάτη προδοσία και ανατρεπτικές τάσεις, συνελήφθη επί Αντιβασιλείας και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία (7 Σεπτεμβρίου 1833). Ο τότε πρωθυπουργός, Χαρίλαος Τρικούπης, παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας, όπως και οι Πραίδης και Ψύλλας. Στη θέση του πρωθυπουργού διορίστηκε ο Μαυροκορδάτος, ο οποίος δεν ήταν φιλικά κείμενος προς τον Κολοκοτρώνη, τον  οποίο φυλάκισε στο Ιτς Καλέ μαζί με το πρωτοπαλίκαρό του, τον Πλαπούτα, για πέντε μήνες.

  Στις 3 Απριλίου 1834 άρχισε η δίκη με τον Άγγλο εισαγγελέα Μασόν. Απέναντι στις κατηγορίες που του προσάπτουν, ο Κολοκοτρώνης θα απαντήσει: «Εγώ κρατώ στο σολντάτο 49 χρόνια και πολεμώ για την πατρίδα». Καταδικάστηκαν τελικά σε θάνατο στις 26 Μαρτίου, χωρίς όμως να υπογραφεί η απόφαση από τον πρόεδρο του δικαστηρίου Αθανάσιο Πολυζωίδη και τον δικαστή Γεώργιο Τερτσέτη. Η λαϊκή αγανάκτηση εμπόδισε την εκτέλεση τους και παρέμειναν στη φυλακή, στο Παλαμήδι, έως την ενηλικίωση του Όθωνα, ο οποίος τους έδωσε χάρη και τους αποφυλάκισε στις 27 Μαΐου 1835.

  Ο Όθωνας απένειμε τιμές και αξιώματα στο «Γέρο του Μοριά». Από το 1835 ο Κολοκοτρώνης εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου και πέθανε το 1843. Θάφτηκε στο Α΄ νεκροταφείο και τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Τριπολιτσά όπου τοποθετήθηκαν σε κρύπτη στο μνημείο των προκρίτων στην πλατεία του Άρεως.

  Παρακινούμενος από τον Τερτσέτη ο Κολοκοτρώνης του υπαγόρευσε τα απομνημονεύματά του και καταγράφηκαν με τον τίτλο: «Διήγησις συμβάντων της Ελληνικής Φυλής - από το 1770 έως το 1836». Έργο σημαντικό, περιεκτικό και αυθεντικό, αποτελεί σημαντική πηγή για την ιστορία του Αγώνα.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

1) Βουρνά Τάσου, «Αρματωλοί και κλέφτες»
2) Βλαχογιάννη Γιάννη, «Κλέφτες του Μοριά»
3) Θεοφανίδου Ιωάννου, «Ιστορικόν Αρχείον. Απρίλιος 1934»
4) Κανδηλώρου Τάκη, «Η δίκη του Κολοκοτρώνη και η Ελληνική επανάστασις»
5) Κοκκίνου Διονυσίου, «Η Ελληνική επανάστασις»
6) Λαμπρινίδου Μιχαήλ, «Η Ναυπλία»
7) Μακρυγιάννη Γιάννη, «Απομνημονεύματα»
8) Παπαρρηγοπούλου Κων., «Ιστορία του Ελληνικού έθνους»
9) Στασινοπούλου Χρήστου, «Ο αληθινός Κολοκοτρώνης»
10) Τερτσέτη Γεωργίου, «Κολοκοτρώνη απομνημονεύματα»
11) Τρικούπη Σπυρίδωνος, «Ιστορία της Ελληνικής επαναστάσεως»
12) Τσουκαλά Γ. (Βιβλιοθήκη), «Απομνημονεύματα αγωνιστών του ’21»
13) Φωτάκου Χρυσανθοπούλου, «Απομνημονεύματα περί της Ελληνικής επαναστάσεως».

Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος-ιστορικός

[αναδημοσίευση]

Νέος άξονας, ορέγεται τον ορυκτό πλούτο της ανατολικής μεσογείου

  Μέσα σε 10 μέρες 15-25 Μαρτίου, όπου στην Ελλάδα και στην Κύπρο μεσολαβούν 6 αργίες και 4 μόνο εργάσιμες μέρες, μέσα δηλαδή σε μία χρονική στιγμή με ως ένα βαθμό λήθη και χαλάρωση των ελλήνων, συνέβησαν κοσμοϊστορικά γεγονότα :

Σάββατο 15/3

Ξαφνικά προκύπτει θέμα με την οικονομία της Κύπρου απο το πουθενά και το Eurogroup (χώρες του ευρώ) συσκέπτεται και αποφασίζει να "κουρέψει" τις καταθέσεις στις δύο κυπριακές τράπεζες, "Κύπρου" και "Λαϊκή". Απλοί πολίτες, επιχειρήσεις, επιχειρηματίες, ξένοι επενδυτές, ρώσσοι μεγιστάνες, έλληνες επιχειρηματίες και όλοι οι καταθέτες στις 2 κυπριακές τράπεζες, αποφασίζεται να χάσουν 6,7 % σε καταθέσεις έως 100.000 και 10 % σε καταθέσεις έως 100.000 ευρώ.
Μετά από τον αρχικό πανικό, οι ρώσσοι εμφανίζονται σαν τρομαγμένοι αφού λέγεται ότι έχουν στις τράπεζες της Κύπρου πολλλά δις. Κάποιοι μιλάνε για 30 δις.
Οι Κύπριοι βγαίνουν στους δρόμους και οι 55 βουλευτές της κυπριακής βουλής -σύμφωνα με κύπριο δημοσιογράφο στην ΕΡΤ, παίζουν ξύλο μέσα στη Βουλή !!  
Σύμφωνα με πληροφορία έλληνα δημ/φου οι συνολικές καταθέσεις στην Κύπρο είναι 60 δις, των κυπρίων 40 δις, των ρώσσων 18 δις και άλλων ξένων 2 δις.

Κυριακή 16 - Τρίτη 19/3

Διαρκείς συνεδριάσεις του Γιουρογκρούπ και ερχομός ρώσσων μεγιστάνων με ιδιωτικά τζετ στην Κύπρο.

Τετάρτη 20/3



  Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ομπάμα μετά από προγραμματισμένο ταξίδι φτάνει στις 20 Μάρτη στο Ισραήλ, γιά 3ήμερη επίσκεψη.

Στο Ισραήλ έφτασε την Τετάρτη ο Μπαράκ Ομπάμα για την πρώτη του επίσκεψη στη χώρα ως αμερικανός πρόεδρος, από την οποία καμία από τις τρεις εμπλεκόμενες πλευρές -Ουάσινγκτον, Ισραήλ και Παλαιστίνιοι- δεν έχουν να περιμένουν σημαντικά βήματα. 

Το πρώτο ταξίδι του Ομπάμα από την έναρξη της δεύτερης θητείας του στον Λευκό Οίκο πραγματοποιείται μόλις δύο ημέρες μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπεντζαμίν Νετανιάχου.
Ο αμερικανός πρόεδρος δεν κομίζει καμία πρόταση για υπέρβαση του αδιεξόδου στις συνομιλίες για το Παλαιστινιακό ενώ οι Ισραηλινοί παραμένουν επιφυλακτικοί για την «πυγμή» που προτίθεται να δείξουν οι ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν.

Το προσεκτικά σχεδιάσμενο πρόγραμμα της τριήμερης επίσκεψης είναι πλούσιο σε συμβολικές κινήσεις αλλά φτωχό στις προοπτικές για απτά αποτελέσματα: Ο Ομπάμα δεν θα συναντηθεί μόνο με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπεντζαμίν Νετανιάχου αλλά την Πέμπτη θα βρεθεί και στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη για να συναντηθεί με τον παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς.Στην Ιερουσαλήμ θα συναντηθεί μετξύ άλλων και με τον πρόεδρο του Ισραήλ Σιμόν Πέρες.

Αν και ο Ομπάμα θα προσπαθήσει να φέρει ξανά στο τραπέζι του διαλόγου τις δύο πλευρές, η Ουάσινκγτον έχει υποβαθμίσει εσκεμμένα τις προσδοκίες από το ταξίδι του αμερικανού προέδρου -σε αντίθεση με την πρώτη θητεία Ομπάμα, στην οποία ο Λευκός Οίκος τόνιζε ότι επίσκεψη στο Ισραήλ θα γινόταν μόνο εάν ο πρόεδρος είχε κάτι συγκεκριμένο να προωθήσει.

Στο πρόγραμμα του Ομπάμα περιλαμβάνεται και επίσκεψη στο τάγμα αντιπυραυλικού συστήματος Iron Dome (Σιδερένιος Θόλος), το οποίο έχουν χρηματοδοτήσει οι ΗΠΑ.
Το Ιράν θα βρεθεί φυσικά υψηλά στην ατζέντα των συναντήσεων με την ισραηλινή πλευρά, και αναμένεται να κυριαρχήσει στη συνάντηση του Ομπάμα, του αμερικανού ΥΠΕΞ Τζον Κέρι και του Νετανιάχου την Τετάρτη. Αν και οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι η Τεχεράνη δεν πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, δεν φαίνεται πως θα αρθεί η διαφωνία τους για το πώς αντιλαμβάνονται την ταχύτητα των εξελίξεων στο Ιράν.

Μετά το Ισραήλ και την Παλαιστίνη, ο Μπάρακ Ομπάμα θα μεταβεί στην Ιορδανία, όπου θα συναντήσει τον βασιλιά Αμπντάλα και το Σάββατο θα ξεναγηθεί στον αρχαιολογικό χώρο της Πέτρας.

Εφημερίδα Βήμα

Πέμπτη 21/3

  Ο αρχηγός των κούρδων ανταρτών Αμπντουλάχ Οτσαλάν κάλεσε τους μαχητές του σε κατάπαυση του πυρός και αποχώρηση από την Τουρκία. Το μύνημα μεταβίβασε όχι ο ίδιος φυσικά.
Η είδηση είχε ανακοινωθεί από την ππροηγούμενη βδομάδα και στα ελληνικά μέσα.

Να σταματήσουν τις εχθροπραξίες και να αποσυρθούν από την Τουρκία κάλεσε τους Κούρδους αντάρτες ο φυλακισμένος ηγέτης τους, Αμπντουλάχ Οτσαλάν. «Ας σωπάσουν τα όπλα και ας κυριαρχήσει η πολιτική» υπογραμμίζει στη δήλωσή του, η οποία κοινοποιήθηκε στο πλαίσιο των εορτασμών για το κουρδικό Νέο Ετος (Νεβρόζ). «Οι ένοπλες δυνάμεις μας θα πρέπει να αποσυρθούν πέραν των συνόρων... Δεν είναι το τέλος, είναι η αρχή μιας νέας εποχής» τονίζεται στην ανακοίνωση.
ΕΟΡΤΑΣΜΟΙ
Εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδοι που ήταν συγκεντρωμένοι για τους εορτασμούς του Νεβρόζ στο Ντιγιάρμπακιρ επευφήμησαν και ύψωσαν πανό με φωτογραφία, ο οποίος κρατείται από το 1999 στο νησί - φυλακή Ιμραλί, στη Θάλασσα του Μαρμαρά. Η Αγκυρα χαιρέτισε την έκκληση για κατάπαυση του πυρός διά στόματος του υπουργού Εσωτερικών Μουαμέρ Γκιουλέρ. «Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι αυτή της ειρήνης» δήλωσε ο Τούρκος υπουργός, προσθέτοντας πάντως πως περιμένει να δει τα λόγια να μετατρέπονται «σε πράξη».
Αναλυτές θεωρούν ότι η έκκληση Οτσαλάν προσφέρει τη μεγαλύτερη ελπίδα που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα, για να τερματισθεί η σύγκρουση που έχει στοιχίσει τη ζωή σε 40.000 ανθρώπους. Το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), το οποίο θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και βεβαίως την Τουρκία, ξεκίνησε τη δράση του το 1984, ζητώντας αρχικά τη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στη νοτιοανατολική Τουρκία και κατόπιν πολιτική αυτονομία σε συγκεκριμένη περιοχή.

Ημερησία

Παρασκευή 22/3

Ξαφνικά, ο πρόεδρος του Ισραήλ ζητάει συγγνώμη στον Ερντογάν και στον τουρκικό λαό γιά το μακελειό στο πλοίο της ειρηνευτικής δύναμης προς τη Γάζα.
Ο Ερντογάν βέβαια την αποδέχτηκε...

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποδέχτηκε «εξ ονόματος του τουρκικού λαού» τη συγγνώμη του Ισραηλινού ομολόγου του Μπενιαμίν Νετανιάχου για το θάνατο εννέα Τούρκων ακτιβιστών κατά τη διάρκεια επιχείρησης των ισραηλινών ειδικών δυνάμεων στο στολίσκο που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας, το 2010.

Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να εξομαλυνθούν οι σχέσεις των χωρών τους, να επιστρέψουν οι πρέσβεις τους και να ματαιωθεί η δικαστική δίωξη.

"Οι δύο πρωθυπουργοί συμφώνησαν να ολοκληρωθεί η συμφωνία» για την καταβολή αποζημίωσης στις οικογένειες των θυμάτων, τονίζεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο Τύπου του Ερντογάν στην Άγκυρα.
Σύμφωνα με την τουρκική ανακοίνωση, ο Νετανιάχου δήλωσε στον Ερντογάν ότι το Ισραήλ έχει άρει ουσιωδώς τους περιορισμούς όσον αφορά την εισαγωγή εμπορικών ειδών (σ.σ. που δεν προορίζονται για στρατιωτική χρήση) στα Παλαιστινιακά Εδάφη, συμπεριλαμβανομένης και της Γάζας.
Ο Ερντογάν από την πλευρά του τόνισε ότι πόσο σημαντική είναι μια ισχυρή σχέση φιλίας και συνεργασίας μεταξύ του εβραϊκού και του τουρκικού λαού. Σημείωσε ότι η σχέση των δύο χωρών είναι «ζωτικής και στρατηγικής σημασίας» για την ειρήνη και τη σταθερότητας της περιοχής και εξέφρασε τη λύπη του για την επιδείνωση των τελευταίων ετών.
Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν επίσης να συνεργαστούν για να βελτιωθεί η ανθρωπιστική κατάσταση στα Παλαιστινιακά Εδάφη.
Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποδέχτηκε «εξ ονόματος του τουρκικού λαού» τη συγγνώμη του Ισραηλινού ομολόγου του Μπενιαμίν Νετανιάχου για το θάνατο εννέα Τούρκων ακτιβιστών κατά τη διάρκεια επιχείρησης των ισραηλινών ειδικών δυνάμεων στο στολίσκο που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας, το 2010.
"Οι δύο πρωθυπουργοί συμφώνησαν να ολοκληρωθεί η συμφωνία» για την καταβολή αποζημίωσης στις οικογένειες των θυμάτων, τονίζεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο Τύπου του Ερντογάν στην Άγκυρα.
Σύμφωνα με την τουρκική ανακοίνωση, ο Νετανιάχου δήλωσε στον Ερντογάν ότι το Ισραήλ έχει άρει ουσιωδώς τους περιορισμούς όσον αφορά την εισαγωγή εμπορικών ειδών (σ.σ. που δεν προορίζονται για στρατιωτική χρήση) στα Παλαιστινιακά Εδάφη, συμπεριλαμβανομένης και της Γάζας.
Ο Ερντογάν από την πλευρά του τόνισε ότι πόσο σημαντική είναι μια ισχυρή σχέση φιλίας και συνεργασίας μεταξύ του εβραϊκού και του τουρκικού λαού. Σημείωσε ότι η σχέση των δύο χωρών είναι «ζωτικής και στρατηγικής σημασίας» για την ειρήνη και τη σταθερότητας της περιοχής και εξέφρασε τη λύπη του για την επιδείνωση των τελευταίων ετών.
Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν επίσης να συνεργαστούν για να βελτιωθεί η ανθρωπιστική κατάσταση στα Παλαιστινιακά Εδάφη.
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου ζήτησε συγγνώμη σήμερα από την Τουρκία για τα «λάθη» που ενδέχεται να οδήγησαν στο θάνατο των εννέα Τούρκων ακτιβιστών, το 2010, κατά την επίθεση των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων εναντίον του στολίσκου που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας.
Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε το πρωθυπουργικό γραφείο, ο Νετανιάχου είχε νωρίτερα τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατόπιν προτροπής του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα. Ο στόχος του προέδρου των ΗΠΑ, ο οποίος πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στη Μέση Ανατολή, ήταν να αποκατασταθούν οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών που είναι παραδοσιακές σύμμαχοι της Ουάσινγκτον.
«Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου ζήτησε συγγνώμη από τον τουρκικό λαό για τυχόν λάθη που οδήγησαν στην απώλεια ανθρώπινων ζωών και συμφώνησε να ολοκληρωθεί η συμφωνία για αποζημίωση», τονίζεται στην ανακοίνωση.
Πηγή προσκείμενη στην τουρκική κυβέρνηση, η οποία ζήτησε να τηρηθεί η ανωνυμία της, επιβεβαίωσε ότι το Ισραήλ ζήτησε συγγνώμη για το θάνατο των 9 Τούρκων ακτιβιστών.
Οι δύο ηγέτες «συμφώνησαν να εξομαλυνθούν οι σχέσεις των χωρών τους, να επιστρέψουν οι πρέσβεις τους και να ματαιωθεί η δικαστική δίωξη (σ.σ. στην Τουρκία) των Ισραηλινών στρατιωτών», αναφέρει επίσης η ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο του Νετανιάχου.
"Ο κ. Νετανιάχου εξήγησε ότι τα τραγικά αποτελέσματα στο στολίσκο του Μαβί Μαρμαρά δεν έγιναν σκόπιμα», υπογραμμίζοντας ότι «η ισραηλινή έρευνα αποκάλυψε λάθη στην επιχείρηση», προστίθεται στο κείμενο.
Οι σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ ήταν ήδη τεταμένες μετά την επιχείρηση «Συμπαγές Μολύβι» του ισραηλινού στρατού στη Λωρίδα της Γάζας (Δεκέμβριος 2008-Ιανουάριος 2009) και επιδεινώθηκαν ακόμη περισσότερο στις 31 Μαΐου 2010, όταν οι ισραηλινές ειδικές δυνάμεις πραγματοποίησαν επιδρομή στο στολίσκο που επιχειρούσε να σπάσει τον αποκλεισμό των Παλαιστινιακών Εδαφών. Εννέα Τούρκοι, που επέβαιναν στο σκάφος Μαβί Μαρμαρά σκοτώθηκαν, γεγονός που προκάλεσε διπλωματική κρίση. Η Άγκυρα υποβάθμισε τη διπλωματική εκπροσώπησή της στο Τελ Αβίβ, απέλασε τον Ισραηλινό πρεσβευτή και διέκοψε τη στρατιωτική συνεργασία της με το Ισραήλ.

Καθημερινή

Μέσα σε 10 μέρες, κινήσεις "ματ" γιά να βάλουν στο χέρι το φυσικό αέριο που οι ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΝΟΜΟΙ δίνουν πλουσιοπάροχα και απεριόριστα στην Κύπρο και που από γκαντεμιά τους μεγάλη χάνουν οι Τούρκοι. Βέβαια οι τελευταίοι έχουν λύσει το ενεργειακό τους για τα επόμενα 170 χρόνια αφού έχουν κάνει γεωτρήσεις στη Μαύρη Θάλασσα και βγάζουν πετρέλαια εδώ και μερικά χρόνια, στα όρια της ΑΟΖ των 200 μιλλίων.
Όμως ο καθηγητής κος Φώσκολος με το λέγε-λέγε-λέγε, έπεισε όχι μόνο τους έλληνες ότι υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα στις ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου αλλά και τους Γερμανούς, που προσπαθούν να εξαθλιώσουν Ελλάδα και Κύπρο και με τον τσαμπουκά να πάρουν αυτά που ανήκουν σε εμάς...

Και για πληρέστερη ενημέρωση:

Προειδοποίηση – βόμβα προς Ελλάδα από τον Β. Πούτιν: «Προσέξτε μην γίνετε Κύπρος»

Μάγδα και Αντωνία Κουμπουλά

Καλή Σαρακοστή !!!

Τα νέο-greek

 Τα νέο-greek είναι η γλώσσα που μιλάνε οι νεοέλληνες τα τελεταία χρόνια. Ο έλληνας και η ελληνίδα του Cayenne, του Nike, της Luis Vuitton, του jacuzzi, του feedback, του project, του momentum κλπ Χωρίς να ξέρει κανείς το πως και το γιατί, καθιερώνεται κάποιες λέξεις να προφέρονται αλλιώς και να κατακρεουργούνται!! Ίσως λόγω της φυσιολογίας της γλώσσας του νεοέλληνα, όπου υπάρχει φαίνεται κίνδυνος να στραμπουλήξει κάποιος ή λόγω έλλειψης σάλιου αφού οι περισσότεροι το χρησιμοποιούσαν μέχρι πρόσφατα φαίνεται γιά να γλύφουν μπλέ και πράσινους πολιτικούς...

Έχουμε λοιπόν διάφορα "ανώμαλα" που ακούμε κυρίως από ανθρώπους που εκφέρουν δημόσιο λόγο, όπως παρουσιαστές εκπομπών σε τηλεόραση και ραδιόφωνο, δημοσιογράφους, ηθοποιούς, πολιτικούς και απλούς πολίτες. Και το δράμα είναι όταν αυτοί τα υπερτονίζουν λές και ανακάλυψαν το βόρειο πόλο ή λες και ηδονίζονται όταν τα προφέρουν...

Το πιό ακραίο παράδειγμα που το ακούω γύρω στις 10 φορές τη μέρα, είναι το "παράξω" που το ακούμε κυρίως απο δημοσιογράφους και πολιτικούς.
Θα "παράξει" έργο, να "παράξουμε" ανάπτυξη και άλλα τέτοια... Μπαμπινιώτης δεν είμαι αλλά τέτοια λέξη δε νομίζω να υπάρχει, σε κάποιο χρόνο ή φωνή του παράγω...
Μάλλον θα πρεπει οι ακαδημαϊκοί να κάνουν σύσκεψη μήπως δημιουργηθεί νέο ρήμα!!

Ενα ακόμα χιλιοειπωμένο, το "τρεισήμισυ", όταν αναφέρεται σε ουδέτερο, π.χ. τρεισήμισυ εκατομμύρια αντί του σωστού τριάμισυ. Η πλάκα είναι ότι τυχαίνει να το ακούμε πάμπολλες φορές -χαθήκανε τα 3.400 ή τα 3.700;;

Πάμε παρακάτω :

Σεμπτέμβρης ή Σεμτέβρης ή Σεμπτέβρης αντι του σωστού : Σεπτέμβρης = Σε-π-τέμβρης (Se-p-tember), με π είναι το σωστό και όχι μτ

εώς αντί του σωστού έως

Το φωνήεν "ι" έχει αρχίσει να εκλίπει πλεόν απο τα νεογκρήκ!! Τώρα λένε πλέον : φυσκά αντι γιά φυσικά, βασκά αντί γιά βασικά και άλλα πολλά που θα συμπληρώσουμε στην πορεία...

Καλά το θέμα με τα τριτόκλιτα είναι ένα ακόμα τραγικό!! Αυτή τη στιγμή δε μου 'ρχεται κάτι, αλλά είναι βροχή τα μαργαριτάρια που ακούμε κάθε μέρα... τελευταία κάποιες πιό μορφωμένες διορθώνουν λάϊβ, στον αέρα ή ο έχων μόρφωση σκηνοθέτης από το ακουστικό... 

Η αλήθεια είναι όμως ότι οι περισσότερες ελληνικούρες ακούγονται από απλούς πολίτες σε "γκάλοπ" του δρόμου, όπου τα μαργαριτάρια πάνε και έρχονται σε μιά προσπάθεια να δείξουν ότι τόχουν ρε παιδί μου το ακαδημαϊκό!! 
Εδώ στην Κρήτη υπάρχουν και οι κρητικούρες, από παρουσιαστές που κατα τ'άλλα προσπαθούν να αποφύγουν την κρητική προφορά και διάλεκτο και μιλάνε πρωτευουσιάνικα, όπως καλή ώρα προχθές που η κοπέλλα είπε στους τηλεθεατές : "και τώρα ψηλώστε τις τηλεοράσεις" εννοώντας δυναμώστε τον ήχο...

Ο κατάλογος θα συμπληρωθεί με τα στραβά που ακούμε συχνά.

Και ένα ακόμα τραγικό που γράφεται, δεν προφέρεται, η λέξη "κτίριο" που προσφάτως έγινε "κτήριο" !! Από που προέκυψε πάλι αυτό δεν κατάλαβα... Ρώτησα πολλούς, μου λένε λάθος είναι. Πλήν όμως το βλέπει κανείς γραμμένο σε επίσημα βιβλία σε ανακοινώσεις απο δω κι εκεί και πρόσφατα το είδα στο κανάλι της Βουλής όπου αναφέρεται το ΚΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ !!!!!

Ελεος και κουκουμπάντι μαζι....!!!!!

Θα μου πεις και τι σε μέλλει μωρε;; Νταξ μωρε, τζερτζελές να γίνεται, κουλ

Ένα «ταξίμι» για τον Τσιτσάνη από το Β’ Πρόγραμμα - 15/3 (2013)

 «Την Παρασκευή 15 Μαρτίου, 6 με 8 το απόγευμα, στο Β’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ στην εκπομπή «Ησυχία! Γράφουμε…» ένα σύγχρονο λαϊκό πάλκο κάνει… τις δικές του επιλογές και παίζει ζωντανά μια επιλογή από τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη.

Είναι οι:
Γιώργος Ξηντάρης, τραγούδι
Νίκος Τατασόπουλος, μπουζούκι
Δημήτρης Μηταράκης, ακορντεόν - τραγούδι
Βασίλης Σκούτας, κιθάρα - τραγούδι
Ανθούλα Μίχου, τραγούδι
Γιώργος Αναγνώστου, μπουζούκι
Αντώνης Ξηντάρης, μπαγλαμά, δεύτερες φωνές.

Παίζουν και τραγουδούν ζωντανά, κάποια λιγότερο παιγμένα στα νεώτερα χρόνια, τραγούδια του Τσιτσάνη… Από τα προπολεμικά χρόνια («Παντρεμενάδικα», «Θάρθω μια γλυκιά βραδιά») μέχρι την Κατοχή και τα πρώτα χρόνια του ’50 (« Απ τη μάνα μου διωγμένος», «Βίρα την άγκυρα παιδιά», «Κατηγορώ την κοινωνία», «Παίξτε μπουζούκια»)… Παράλληλα, συζητούν για τη σχέση τους με τον Τσιτσάνη και τα τραγούδια του, αλλά και για τη θέση τους στα σύγχρονα λαϊκά πάλκα.

Επιμέλεια – Παρουσίαση: Γιώργος Τσάμπρας.
Ηχογράφηση: Μάκης Γίγας.»

www.ogdoo.gr

rembetiko.gr 

"Εφυγε" ο Σηφογιώργης

  Πέθανε χθες ο λυράρης, τραγουδιστής και συνθέτης Σπύρος Σηφογιωργάκης σε ηλικία 83 χρονών. Η κηδεία του έγινε σήμερα στον τόπο καταγωγής του, τους Βώρους, Μεσσαράς, Ηρακλείου.

  Άρχοντας σε όλα του, κόσμησε την κρητική παράδοση με την άψογη στάση του, την "πρεπιά" του που λέμε εμεις εδω, κρατώντας πιστά την παράδοση της Κρήτης σε όλο τον κόσμο όπου πήγε και όπου συμμετείχε, σε χορούς, εκδηλώσεις, γλέντια, ταινίες, ηχογραφήσεις κλπ

  Τον γνώρισα μόλις πριν 2 χρόνια σε γύρισμα καναλιού σε ένα χωριό του Αποκόρωνα, μαζί με τη γυναίκα του τη Χρυσούλα, το γιό του και τους συνεργάτες του, τον Βερδινάκη και ένα ακόμα καλό λαγουτιέρη που μου διαφεύγει το όνομα. Μαζί ήταν και πολύς κόσμος που του εκδήλωσε την τιμή και το θαυμασμό που έπρεπε και πραγματικά διέκρινε κανείς την ικανοποιήση του, στο σεμνό μειδίαμα του, μέσα από τα λεβέντικα μουστάκια του, μετά από τόσα χρόνια προσφοράς και αγώνα αν σκεφτεί κανείς τις δυσκολίες του καλλιτέχνη στα χρόνια που ξεκίνησε!!!

Νά'ναι ελαφρύ το μεσσαρίτικο χώμα μπάρμπα Σπύρο...!!!

υγ

Θα ακολουθήσει αφιέρωμα, προσεχώς,  στο Σπύρο Σηφογιωργάκη

Ο Σπύρος Γκούμας στις "1002 νύχτες"

Τα «Παντελόνια είναι περίεργα ρούχα» επιστρέφουν στην ψηφιακή 902

   Τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε, μέσα στην εκτεταμένη οικονομική κρίση, η τηλεόραση του 902 ανέστειλε τη λειτουργία της, αφήνοντας κενό στην ψυχαγωγία και την ενημέρωση των φίλων της. Ώσπου ανέλπιστα, κάποιες νέες διεργασίες το τελευταίο διάστημα και πιθανόν αλλαγές στις περιστάσεις, της επέτρεψαν να επανέλθει εδώ και λίγες μέρες στους τηλεοπτικούς δέκτες, με ψηφιακό σήμα.

   Μαζί με τον 902 TV, το βάπτισμα στην «ψηφιακή εποχή» παίρνει εκ νέου και η εκπομπή τα «Παντελόνια» –που, ως γνωστόν– «είναι περίεργα ρούχα», συνεχίζοντας το ταξίδι της στον κόσμο, την ιστορία αλλά και το σημερινό γίγνεσθαι του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.

   Έτσι, κάθε Τετάρτη, Παρασκευή και Κυριακή, μετά το κεντρικό δελτίο ειδήσεων στις 20:00 (δηλαδή, περί τις 20:15) και μέχρι νεωτέρας, η εκπομπή Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα θα προβάλλεται ξανά από τον 902 TV. Τα καλά νέα όμως αφορούν και τους πολύ πρωινούς, αλλά κυρίως τον ελληνισμό της διασποράς που, με τη μετάδοση του ψηφιακού σήματος μέσω δορυφόρου, μπορεί πλέον να παρακολουθεί τις εκπομπές σε επανάληψη περί τις 5:00 (ώρα Ελλάδας) το πρωί της επόμενης μέρας (δηλαδή, ξημερώματα Πέμπτης, Σαββάτου και Δευτέρας).

Τα αφιερώματα που ως τώρα έχουν προγραμματιστεί είναι τα εξής:
 

ΚΥΡΙΑΚΗ 10/3/2013
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ

Έναν από τους μεγαλύτερους εν ζωή δεξιοτέχνες του μπουζουκιού, τον Στέλιο Ζαφειρίου, φιλοξενεί -για πρώτη φορά στην ελληνική τηλεόραση- η εκπομπή Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα. Τον «Κύριο Στέλιο», όπως τον ξέρουν όλοι, που ξεκίνησε το 1953 στη Θεσσαλονίκη, για να γράψει επί πέντε δεκαετίες τη δική του ιστορία στο λαϊκό τραγούδι, τόσο στο πάλκο όσο και στη δισκογραφία, όπου θεωρείται από πολλούς ως ο κορυφαίος «session» μουσικός της εποχής του. Έναν μεγάλο δεξιοτέχνη, ο οποίος συνόδευσε με το χαρακτηριστικό του παίξιμο τους μεγαλύτερους ερμηνευτές και ερμηνεύτριες, δίνοντας ψυχή σε έργα σπουδαίων δημιουργών του ελληνικού τραγουδιού.
Αυτά και άλλα πολλά εξιστορεί ο ίδιος στον Πάρη Μήτσου, σε μία εκ βαθέων συνέντευξη. Παράλληλα, μιλούν για τον Στέλιο Ζαφειρίου και, κυρίως, παίζουν σόλο και τραγούδια, οι σημερινοί δεξιοτέχνες, Βαγγέλης Λιόλιος, Μανώλης Καραντίνης, Θανάσης Βασιλάς, Νίκος Κατσίκης και Χρήστος Βιδινιώτης με συνοδεία μεγάλης ορχήστρας. Επίσης, τραγουδούν οι Κώστας Μάντζιος, Σταυρούλα Μανωλοπούλου, Μάνος Παπαδάκης και ο Γιάννης Ντουνιάς.

[ Η μετάδοση επαναλαμβάνεται Δευτέρα 11 Μαρτίου, στις 5:30 το πρωί ]

ΤΕΤΑΡΤΗ 13/3/2013
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΑΝΟ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Ο Μάνος Παπαδάκης, ερμηνευτής «παλαιάς κοπής» που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και συνεργάστηκε με κορυφαίους λαϊκούς δημιουργούς (Γιώργο Ζαμπέτα, Χαράλαμπο Βασιλειάδη, Γιώργο Μητσάκη, Βασίλη Βασιλειάδη, Άκη Πάνου και άλλους), ενώ συνεχίζει μέχρι σήμερα «να τα λέει» μια χαρά, είναι αυτή τη φορά καλεσμένος της εκπομπής Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα. Το μουσικό πρόγραμμα του αφιερώματος επιμελείται ο Χρήστος Βιδινιώτης, που συνοδεύει με το μπουζούκι του και παρέα με άλλους μουσικούς τον Μάνο Παπαδάκη σε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του και σε πολλά ακόμα τραγούδια. Επίσης, σε μια εκτεταμένη συνέντευξη, ο Πάρης Μήτσου συζητά με τον ξεχωριστό ερμηνευτή για τη μουσική του διαδρομή, τη δισκογραφία του και τη συνύπαρξη στο πάλκο με ιστορικές μορφές του λαϊκού τραγουδιού, όπως οι Βασίλης Τσιτσάνης, Σωτηρία Μπέλλου, Καίτη Γκρέυ, Πόλυ Πάνου, Βαγγέλης Περπινιάδης, Στράτος Παγιουμτζής, Ρίτα Σακελαρίου, Τάκης Μπίνης, Μανώλης Αγγελόπουλος και άλλοι. Εξαιρετικό ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και η εξιστόρηση της ζωής του Μάνου Παπαδάκη, καθώς μέσα από τις αναφορές του προκύπτουν σημαντικά στοιχεία για το καθεστώς συνεργασίας των καλλιτεχνών με τις δισκογραφικές εταιρείες, αλλά και τις γενικότερες συνθήκες εργασίας των μουσικών της εποχής.

[ Η μετάδοση επαναλαμβάνεται Πέμπτη 14 Μαρτίου, στις 5:05 το πρωί ]

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15/3/2013
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΖΑΜΠΕΤΑ

Στον Γιώργο Ζαμπέτα είναι αφιερωμένη αυτή τη φορά η εκπομπή Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα. Το αφιέρωμα επιμελούνται οι Contra Tempo, ένα νέο μουσικό συγκρότημα που απαρτίζουν οι Βαγγέλης Μαχαίρας και Άρης Κούκος στα μπουζούκια, ο Γεράσιμος Σιούρας στην κιθάρα και η Ειρήνη Τουμπάκη στο τραγούδι, οι οποίοι κυκλοφόρησαν πρόσφατα τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο Τραγούδια από το περιβόλι του Γιώργου Ζαμπέτα. Ως «καθ’ ύλην αρμόδιοι» λοιπόν, παίζουν Ζαμπέτα, αλλά επίσης μιλούν στον Πάρη Μήτσου για τα τραγούδια, τα σόλο και τα οργανικά του μεγάλου δημιουργού, θυμίζοντας μας πως εκτός από συνθέτης κι ερμηνευτής υπήρξε μέγας δεξιοτέχνης στο μπουζούκι.
Μαζί με τους Contra Tempo εμφανίζονται ο Κώστας Μάντζιος στο τραγούδι, ο Ντίνος Χατζηιορδάνου (ακορντεόν-πιάνο) και ο Γιώργος Πολίτης (κόντρα-μπάσο). Συμμετέχουν επίσης δύο ερμηνευτές που συνεργάστηκαν με τον Γιώργο Ζαμπέτα σε κέντρα και ηχογραφήσεις, ο Γιάννης Ντουνιάς και ο Μάνος Παπαδάκης.

[ Η μετάδοση επαναλαμβάνεται Σάββατο 16 Μαρτίου, στις 5:15 το πρωί ]

Έπεται συνέχεια….

Ο Γιάννης ο Γυαλιάς, Γιάννης Μιχαλαρέας

  Ο Γιάννης ο Γυαλιάς ήταν ένας από τους παλιούς μπουζουξήδες του Πειραιά. Το  ονοματεπώνυμο του ήταν Γιάννης Μιχαλαρέας. Σ'αυτόν αναφέρονται ο Μάρκος, ο Κηρομύτης και ο Γενίτσαρης. Ο Μάρκος στην αυτοβιογραφία του λέει : [...] Ερχόντουσαν εκείνο τον καιρό διάφοροι μπουζουξήδες παλαιοί, ο Γιάννης ο Γυαλιάς, ο οποίος μέχρι τώρα (καλ.1967) υπάρχει και μένει στο Χατζηκυριάκειο, κάποιος Αλεκάκι, το πιό καλό μπουζούκι...[...]. 
  Ο Μάρκος τον αναφέρει σαν παλιό το 1925, άρα όταν ο Μάρκος ήταν 20 χρονών, θα εννοούσε ασφαλώς τουλάχιστον 15-20 χρόνια μεγαλύτερο και έως ότου έχουμε επαλήθευση από κάποια νεώτερη έρευνα, ας θεωρήσουμε ότι ήταν γεννηθείς περίπου στα 1885-1890 άρα το 1967 θα ήταν πάνω από 80. 
  Ο Μπάτης ήταν και αυτός γεννημένος στα 1886, δηλαδή το 1930 όταν ο Μάρκος ήταν 25, ο Μπάτης ήταν 44. Γιά τον Μπάτη ο Μάρκος λέει : [...] Από ηλικία ο Μπάτης ήταν ο πιό μεγάλος απ'όλους μας. Μετά ο Στράτος, κατόπιν εγώ, και μετά ο Δεληάς.[...]
  
  Οι μπουζουξήδες του Πειραιά που έχουν μνημονεύσει οι γνωστοί σε όλους μας θρύλοι του ρεμπέτικου ήταν οι : Αποστόλης Ζυμαρίτης ή Ζουμαρίτης ή Ασημαρίτης, Γιώργος Σκριβάνος και ο αδερφός του Νίκος, Μίμης (Μιμίκος) Μπογιατζής, Νίκος Αϊβαλιώτης (Συριανός στην καταγωγή και θείος του Μάρκου), Αλεκάκι, Τσίμπλης, Γαβρήλος (θείος του Μπάτη), Χαρίλαος Κηρομύτης, Γιώργος Νιανούρης, Γιώργος Παράκιας, Γιάννης Γυαλιάς, Ρεγγίνας, Θανάσης (ίσως ταυτίζεται με το Μανέτα) και ο τυπογράφος Γεώργιος Σκούρτης.
Ακόμα στην ευρύτερη περιοχή ήταν ο Ανδρέας Γκινόπουλος ταβερνιάρης στις Τζιτζιφιές, ο Θανάσης Μανέτας από την Αθήνα και ο Μιχάλης Ζαμπέτας στο Μεταξουργείο, μετέπειτα Αιγάλεω, πατέρας του Γιώργου Ζαμπέτα.
  Επίσης στο Μαρούσι και στην Κηφισιά υπήρχαν μπουζουξήδες, με ρεπερτόριο διαφορετικό από αυτό του Πειραιά. Στον Πειραιά το μπουζούκι ήταν συνυφασμένο με τη μαγκιά, τους τεκέδες και την παρανομία.

   Γιά την ύπαρξη του τραγουδιού αυτού του Ζαμπέτα όπου μνημονεύεται ο Γιάννης ο Γυαλιάς, μαθαίνουμε από το βιβλίο του Δ.Μανιάτη "Οι φωνογραφητζήδες" (Αθήνα 2001, εκδ.Πιτσιλός) σελ.247. Προφανώς πρόκειται γιά το "Αργιλέ μου παινεμένε" του Βαγγέλη Παπάζογλου. Είναι η πρώτη ηχογράφηση του Παπάζογλου με το Στελλάκη και το Μαργαρώνη το 1933. Εδώ η εισαγωγή είναι αλλαγμένη και δεν υπάρχει το ρεφραίν...  ο Παπάζογλου έγραφε σύνθετα τραγούδια !! Τώρα θα μπορούσαμε να αφήναμε τη φαντασία να καλπάσει, ότι μπορεί και να είναι το τραγούδι του Γυαλιά γι'αυτό αναφέρει το όνομα του αλλά ας μείνουμε σ'αυτά που ξέρουμε... 
Είναι από δίσκο 45 στροφων στην Philips, με αριθμό 6035, απο τα 1965 

Το άρθρο συμπληρώθηκε με πληροφορίες από το άρθρο του Σταύρου Κουρούση στο διαδικτυακό περιοδικό "Κλίκα" 

"Διορατικός και αλλοπαρμένος" ο Δελιάς... (ενημερωμένο-διορθωμένο)

Εδώ και αρκετό καιρό η συνθέτις Θέσια Παναγιώτου έχει εκπομπή στην κρατική ΕΡΑ με θέμα, τι άλλο; το ρεμπέτικο... Ο τίτλος είναι "Ονείρου Ελλάς" όπως ακριβώς δηλαδή το μουσικο-θεατρικό έργο του Κώστα Φέρρη που κατά καιρούς έχει παρουσιάσει με διάφορους συντελεστές. 
Δεν ξέρω τις μουσικές σπουδές της, ούτε τόσο το συνθετικό της έργο. Κυρίως τη γνωρίσαμε λόγω της σχέσης της με τον Κώστα Φέρρη, ο οποίος μετά την ταινία του "Ρεμπέτικο"απο το 1983 στράφηκε κυριολεκτικά στην ενασχόληση του με το ρεμπέτικο, κάνοντας ένα πέρασμα απο την εκπομπή καλλιτεχνικό καφενείο με το Μ.Πλέσσα και το Β.Τζιβιλίκα. 
Τελευταία και οι δύο ασχολήθηκαν επαγγελματικά με την εκπομπή της ΕΤ3 .... που κράτησε πάνω απο 2 χρόνια και η οποία φάντασε σαν ένα αρκετά ταρατατζούμ ρεμπέτικο- μιούζικαλ και δέχθηκε πολλά αρνητικά σχόλια απο τους σκληροπυρηνικούς του ρεμπέτικου.
Η εκπομπή της Παναγιώτου δεν είναι κακή, απλά θυμίζει εκπομπές της κρατικής ραδιοφωνίας της δεκαετίας 1970 και αρχές ΄80 όπου οι ψαγμένοι και καλά δημοσιογράφοι και παραγωγοί προσπαθούσαν να μας "μάθουν" το ρεμπέτικο.
Τα κείμενα της βασίζονται προφανώς στις πάμπολες εκδόσεις που έχουν κάνει με τον Κ.Φέρρη και οι οποίες με τη σειρά τους βασίζονται σε σκόρπιες πληροφορίες απο εδώ κι εκεί, απο βιβλία και απο προφορικές πληροφορίες, που ποτέ δεν αναφέρονται οι πηγες τους...
Σήμερα ακούσαμε αρκετές ανακρίβειες, όπως ότι οι δισκογραφικές εταιρείες ιδρύθηκαν στην Αθήνα το 1930 !!! 
Επίσης ότι ο Δελιάς παρακινήθηκε απο το Μάρκο να αφήσει την κιθάρα και να πιάσει το μπουζούκι* και το χαρακτηρισμό "διορατικός και αλλοπαρμένος". 

Όσο αφορά τις εταιρείες πριν το 1922 η δισκογραφική δραστηριότητα στην Αθήνα ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Εμφανίζονται κάποιες ηχογραφήσεις στην Αθήνα, στην πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα ενώ την ίδια ώρα οι ηχογραφήσεις στην Πόλη και στη Σμύρνη ήταν εκατοντάδες ! Στη δεύτερη δεκαετία (1910-1920) παρατηρείται μεγάλη δισκογραφική δραστηριότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες, αφου η Ελλάδα ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Σταδιακά μέσα στη δεκαετία του 1920 άρχισαν να ανοίγουν γραφεία δισκογραφικές εταιρείες στην Αθήνα αφού 1,5 περίπου εκατομύριο Μικρασιάτες πρόσφυγες ήρθαν στην Ελλάδα και απο αυτούς κάπου 700 χιλιάδες ήρθαν να μείνουν στην Αττική και αυξανόμενης της βιομηχανικής "άνοιξης" ήρθαν στη συνέχεια απο άλλα μέρη της Ελλαδας. Το θέμα των δισκογραφικών έχει αναπτύξει πληρέστερα ο Διονύσης Μανιάτης στο βιβλίο "Φωνογραφητζήδες" και από αυτά που θυμάμαι -πριν ανατρέξω σε αυτό- είναι ότι γύρω στο 1924 οι πρώτες εταιρείες άνοιξαν γραφεία και αν θυμάμαι καλά απο τις πρώτες ήταν η Columbia και η Γαλλική Pathe (Πατέ).

Τα επόμενα χρόνια και βλέποντας φυσικά ότι υπάρχει ζήτηση και κερδοφορία, άνοιξαν κι άλλες, η Odeon, Parlophon, His Master's Voice κλπ και απορώ πώς καλοπληρωμένοι ραδιοφωνικοί & τηλεοπτικοί παραγωγοί, ερευνητές κλπ όπως οι παραπάνω, δεν έχουν ερευνήσει και δεν έχουν έστω  και σε μία σελίδα τις εταιρείες με τα στοιχεία τους, που αν μη τι άλλο αν ανέτρεχαν στις ίδιες τις εταιρείες θα σκίζονταν να τους εξυπηρετήσουν!!

Μέχρι το 1930 οι λιγοστές εταιρείες αυτές στην Αθήνα, ηχογραφούσαν σε νοικιασμένους χώρους, σε κεντρικά ξενοδοχεία των Αθηνών, τις ορχήστρες, τραγουδιστές κλπ και στη συνέχεια οι μήτρες "έφευγαν" στη Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ όπου γινόταν η "κοπή" των δίσκων. Κατόπιν τα πακέτα με τους δίσκους γραμμοφώνου έρχονταν γιά διανομή και πώληση στην Ελλάδα. Ο Μίνως Μάτσας την περίοδο αυτή ήταν λογιστής στην εταιρεία "Οντεόν" που αντιπροσώπευε ο επίσης εβ/κης καταγωγής Μπενβενίστε. Στην πορεία κατάφερε να περάσει στα χέρια του, αν θυμάμαι καλά γύρω στο 1933.
Το 1930 η Columbia έκανε την κίνηση να ιδρύσει εργοστάσιο κοπής δίσκων, το πολύ γνωστό εργοστάσιο στον Περισσό. Αυτό προφανώς προήλθε απο την τεράστια ζήτηση και εμπορική κίνηση της δισκογραφίας στην Ελλάδα των 7 εκατομυρίων πληθυσμού, μετά απο 10 χρόνια πόλεμου (1912-1922) και σε μιά περίοδο δημιουργίας και αναγέννησης παρ'όλα τα προβλήματα της φτωχολογιάς και της ανέχειας. Η 4ετία 1928-1932 έχει καταγραφεί σαν μία πολυ δημιουργική περίοδος γιά τη χώρα, περίοδος ανάπτυξης και ευημερίας, η οποία ναι μεν δεν επηρρεάστηκε απο το αμερικάνικο crash (τότε ονομάστηκε "κράχ" και όχι κράς για να θυμίζει ίσως και το "αχ"), αλλά κατέληξε στη χρεωκοπία του 1932 και στα πολιτικά προβλήματα της ακυβερνησίας έως το 1936, όπου ήρθε ο πρώην ένδοξος στρατηλάτης Μεταξάς να επιβάλει δικτατορία, κάτι που στην Ευρώπη ήταν πλέον υστερία, χωρίς να ξέρει κανείς βέβαια που θα καταλήξει, κάτι που παρουσιάζονταν και στο αντίπαλο δέος, την ΕΣΣΔ, που δε φαινόταν να υπολείπεται σε αυταρχισμό και ολοκληρωτισμό.

Οι εταιρείες Columbia και His master's voice αντιπροσωπεύονταν απο τους αδερφούς Λαμπρόπουλους και οι Odeon με την Parlophon απο τους Μάτσα και Μπενβενίστε. Απο τις πληροφορίες που αντλούμε από το Διονύση Μανιάτη, τα στούντιο στον Περισσό φτιάχτηκαν το 1935 και από το χρονικό σημείο αυτό και έπειτα οι μουσικοί ηχογραφούσαν στα στούντιο της Κολούμπια που ήταν στις ίδιες εγκαταστάσεις με τη φάμπρικά της παραγωγής, αλλά σε άλλο κτίριο. Ο Μάθεσης θυμάται που πήγαν με το Μάρκο σε ένα κεντρικό ξενοδοχείο και "έγραψε" ο Μάρκος το "Δερβίση" και το "Χαρμάνη" τις Απόκριες του 1933, ακριβώς 80 χρόνια απο σήμερα ! 
Ο Αντώνης Παπαμαρκάκης ή Τσεσμές, χανιώτης σαντουριέρης, γεννηθείς του 1917, έχει πει πρόσφατα σε συνέντευξη του ότι ανέβηκαν με το λυράρη Κουφιανό στην Αθήνα το 1934 γιά να "γράψουν" στην Κολούμπια στον Περισσό. Ο κυρ Αντώνης είναι κατηγορηματικός ότι ήταν το 1934. Αρα αν θεωρήσουμε περισσότερη πιστευτή αυτή τη μαρτυρία, από τα γραφόμενα του Μανιάτη, μπορούμε να πούμε ότι από το 1934 γίνονταν ηχογραφήσεις στον Περισσό.Τα στούντιο συνέχισαν ανελιπώς να χρησιμοποιούνται μέχρι το 1995 περίπου. Υπάρχει κάποιο άρθρο γιά το "τέλος" της Κολούμπια, αν δεν απατώμαι σε κάποιο τεύχος του "Μετρονόμου".
Μία άλλη παράμετρος είναι το θέμα που ανακινήθηκε πρόσφατα σε ρεμπέτικο φόρουμ, όπου ο αμερικάνικη Orthophonic (που σε κάποια φάση συγχωνεύτηκε με τη Victor), έρχονταν συχνά πυκνά απο το 1925 έως το 1935 περίπου στην Αθήνα γιά να ηχογραφήσει έλληνες καλλιτέχνες και να κυκλοφορήσει τους δίσκους αποκλειστικά στην Αμερική. Μέσα σε αυτές τις ηχογραφήσεις ήταν κι αυτές του μυστηριώδη Κωστή, με τραγούδια απίστευτης ευρηματικότητας και καλλιτεχνικής αξίας που παίζονται ακόμα στα ελληνικά πάλκα !!
Συμπερασματικά το θέμα των δισκογραφικών είναι πολύπλευρο και σχετίζεται απόλυτα με τις ειδικές κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες της εποχής και όχι με τα "ονειρικά" σενάρια ευφάνταστων ρεμπετολόγων...  

Γιά το Δελιά έχουμε μάθει από μαρτυρίες και κείμενα των : Κηρομύτη, Γενίτσαρη, Μ.Βαμβακάρη, Στ.Περπινιάδη, Γ.Αγορόπουλου, Σχορέλη, Χατζηδουλή, και Π.Κουνάδη. Και άλλοι όμως έχουν εκφραστεί γιά το λιγοστό βίο του Ανέστου μεταγενέστερα, όπως η Νταίζη Σταυροπούλου, απόγονοι του Στράτου Παγιουμτζή κ.α. και έτσι έχει διαμορφωθεί μιά εικόνα γιά τον χαρακτήρα του και τη ζωή του.
 Απο που προκύπτει ότι ήταν "διορατικός" και "αλλοπαρμένος" δεν το καταλάβαμε...
Θα το αποδίδαμε και αυτό στην καλπάζουσα κινηματογραφική φαντασία του σκηνοθέτη Κ.Φέρρη, στην αναζήτηση ηρώων του στόρυ μιάς γκα-γκαν παραγωγής. Αν ανατρέξουμε στους βίους των περισσοτέρων προσφύγων, ανθρώπων της φτωχολογιάς και όχι μόνο, θα βρούμε απίστευτες ιστορίες και περιστατικά που θα έφτιαχναν ισάριθμες ταινίες ή τηλεοπτικές παραγωγές. Ήδη είναι χιλιοειπωμένο ότι η ιστορία του Δελιά "πουλάει" και ο κάθε ένας που πρωτο-προσεγγίζει το ρεμπέτικο στέκεται στην ιστορία αυτή ενώ μπορεί στα 50 μέτρα από το σπίτι του να υπάρχει ένας πρεζάκιας και να αδιαφορεί για αυτον και την ιστορία του... Δε θέλουμε με αυτό ασφαλώς να μειώσουμε τα όσα πέρασε ο Δελιάς, αλλά η κατάχρηση πιά αυτής της ιστορίας και η ταυτοποίηση του ρεμπέτη με τα παθήματα αυτά ενώ εμείς είμαστε οι αμέμπτου ηθικής τάχα μου, που τα βλέπουμε τόσο μακρυά όλα αυτά, είναι κάτι που ενοχλεί αφάνταστα !! 
Ο Δελιάς ήταν γόνος μάς μουσικής οικογένειας, ο πατέρας του ο Δέλιος ήταν ενεργός μουσικός την εποχή εκείνη. Λογικά ακολούθησε και αυτός την ίδια πορεία αφού από μικρός φάνηκε πως έχει ταλέντο στη μουσική. Το ίδιο του το περιβάλλον τον ώθησε να γίνει μουσικός, δεν είχε κάποια ιδιαίτερη διορατικότητα. Η συνθετική φλέβα του Ανέστου ήταν μεγάλη και αυτό φάνηκε με τα τραγούδια που έγραψε και έγιναν τότε πολύ γνωστά αλλά και στην πορεία αφού τα τραγούδια του τραγουδιούνται ακόμα !!
Θα έλεγε κανείς "διορατικό" τον Τσιτσάνη που όντας ένα ορφανό από πατέρα, φτωχό βλαχάκι απο τα Τρίκαλα, θέλησε να διεκδικήσει τη θέση του στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της χώρας, δια-βλέποντας την  αξία του !!
Θα έλεγε κανείς διορατικό το Μάρκο που στα 20 αποφασίζει να μάθει μπουζούκι και απο τους τεκέδες, τα κουτούκια και τα καταγώγια να φέρει το ξεχασμένο και κυνηγημένο όργανο στη θέση που τελικά πήρε.
Αλλοπαρμένος ο Δελιάς;; Από που προκύπτει πάλι αυτό;;  Ηταν επιρρεπής στις καταχρήσεις όπως φάνηκε και όπως συνέβη με πάρα πολλούς καλλιτέχνες και μη. Ηταν ίσως και παραπάνω όσο έπρεπε δεμένος συναισθηματικά στην αγκαλιά μιάς γυναίκας που αποδείχτηκε μοιραία. Παρ'όλα αυτά κατάφερε να αφήσει έργο τα λίγα χρόνια αυτά της καρριέρας του και να γίνει ξακουστό το όνομα του. Ισως δεν ήταν τόσο "πονηρός" όσο έπρεπε ώστε να μην τους "κλέψουν" κάποια τραγούδια όπως λέγεται. Ίσως οι κακουχίες και η καταθλιπτική κατάσταση της κατοχής επέτεινε την κατάσταση του ώστε να μην μπορέσει να ξεφύγει από τη θανάσιμη μοίρα του εθισμού στο γερμανικής έμπνευσης και προέλευσης χημικό ναρκωτικό. Όχι όμως αλλοπαρμένος ούτε ονειροπαρμένος... Ίσως αθεράπευτα ρομαντικός και αισθηματίας, αλλά αυτες οι εκφράσεις ίσως δεν πουλάνε... 

Ας είμαστε προσεκτικοί τι λέμε στα ραδιοφώνα και τις τηλεοράσεις, ειδικά όταν μπερδευόμαστε με εργολαβικές συμβάσεις έργου από τα κρατικά έσοδα... 

Γιά το θέμα της κιθάρας θα αναγκαστώ να ξαναδιαβάσω το Μάρκο μην τυχόν και το αναφέρει κάπου... αν και δεν το νομίζω... Κιθάρα πάντως στην κομπανία της "Τετράδας" έπαιζαν πειραιώτες μουσικοί, αν θυμάμαι καλά γιά ένα φεγγάρι ο Γιάννη Αγορόπουλος ενώ και ο μπάρμπα Λορέντζος -μεγάλος συνθέτης του ρεμπέτικου- έπαιξε αρχικά μαζί τους αφου ήδη έπαιζε εκεί στου Σαραντόπουλου. 

* ΠΡΟΣΘΗΚΗ-ΔΙΟΡΘΩΣΗ-ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ

Από την αυτοβιογραφία του Μάρκου (η συγκεκριμένη έκδοση 1978,σελ.150), διαβάζουμε : [..] Ο Δελιάς ήταν ένα παιδάκι και καθόταν εκεί στο Καστράκι, εκεί που καθόταν οι πρόσφυγες. [...] Επηγαίναμε κι αυτός λοιπόν ετραβιότανε με τους τεκέδες, κι έπαιζε κατ'αρχήν κιθάρα. Ο δε πατέρας του ήταν μουσικός από τη Σμύρνη, η Μαύρη Γάτα με τ'όνομα... Πάντως ο Ανέστος από μικρό παιδί  έπαιζε κιθάρα κι όταν τον εγνώρισα εγώ τον έβαλα εγώ μπροστά να μάθει μπουζούκι και όπως έμαθε. Εγώ τον έβαλα. Εγώ του λέω. Θα το παρατήσεις αυτό και θα μάθεις μπουζούκι. Κι αυτός λίγο διάστημα εκάθησε μαζί μας [...] 

Η συνεντεύξεις του Μάρκου το καλοκαίρι του 1967 στην Κική Καλαμαρά και το Σεπτέμβρη του 1969 στην Αγγελική Βέλλου-Κάϊλ, είναι πολύ αξιόπιστες αναφορές, που τις δεχόμαστε και προφανώς σε αυτές θα έκανε αναφορά η ραδιοφωνική παραγωγός. Πλην όμως πρέπει να λάβουμε υπ'όψιν και άλλες αναφορές σύγχρονων του Δελιά. Προς το παρόν δεν έχω μαζί μου την αυτοβιογραφία του Μιχάλη Γενίτσαρη και το βιβλίο του Λ.Παπαδόπουλου "Να συλληφθεί το ντουμάνι" όπου υπάρχουν συνεντεύξεις του Μπαγιαντέρα και του Κηρομύτη. Από τη βιογραφία του Ανέστου που περιέχεται στο κεφάλαιο "Στελλάκης Περπινιάδης" απο το βιβλίο "Ρεμπέτικη Ιστορία-τόμος 1" του Κώστα Χατζηδουλή (Αθήνα, εκδ.Νεφέλη), διαβάζουμε: [...] Ο Ανέστος από πολύ μικρός άρχισε να παίζει κιθάρα, κάτω από τα έμπειρα μάτια του παππού του και του πατέρα του. Αργότερα, γύρω στα 1930, άρπαξε το μπουζούκι και δεν άργησε να γίνει δεξιοτέχνης [...]
Αν όντως ο Μάρκος τον καθοδήγησε πιστεύω είναι κάτι που ο Χατζηδουλής θα το ήξερε και θα το ανέφερε!
Όμως ο Μάρκος είχε μία μετά θάνατον -ούτως ειπείν- εμπλοκή με το Δελιά, όσον αφορά το τραγούδι "Πού'σαι καυμένε Κάβουρα", όπου πολλοί αναφέρουν με παρησσία πως είναι του Δελιά ενώ κυκλοφόρησε στο όνομα του Μάρκου με τον Μπιθικώτση.
Πρέπει επίσης να ελεγχτεί κατά πόσο ο Μάρκος ήταν ακριβολόγος, αφού στην αυτοβιογραφία του μιλώντας γιά τον Μπάτη, λέει: [...]Ο Γιώργος Μπάτης, Θεός σχωρέστον, έχει πεθάνει τώρα, έχει πέντε εξι χρόνια [...] ενώ ο Μπάτης πέθανε το Μάρτη του 1967. 
Μία ακόμα ανακρίβεια του Μάρκου σε σχέση με διένεξη που είχε με το Μάθεση, την οποία πολύ αργότερα παραδέχθηκε ο Μάρκος, μας κάνει επιφυλακτικούς στο θέμα της αξιοπιστίας της πληροφορίας γιά την κιθάρα. Γενικότερα είναι κανόνας να διασταυρώνονται οι πληροφορίες, γιά να είναι αποδεκτό ένα γεγονός σαν τετελεσμένο... 

Η κρητική μ(π)αντούρα

   

  Πολλοί κρητικοί και μή αμφισβητούν ότι μπορεί ποτέ η κρητική μουσική να παίζονταν με ασκομαντούρες, φιαμπόλια, μαντούρες και νταούλι. Είτε λόγω της πλύσης εγκεφάλου είτε λόγω αδυναμίας δημιουργίας διαφορετικών εντυπώσεων και εικόνων, δεν μπορούν ουτε να το σκεφτούν ούτε να το συζητήσουν, ούτε να το παραδεχτούν. Σου λέει εγώ θυμούμαι από μικρός τη λύρα, τον Κλάδο, το Σηφογιώργη κλπ Πιό παλιά ήτανε ο Ροδινός, ο Καρεκλάς, ο Πλακιανός κλπ Αλλωστε και ο Απόλλωνας ο θεός, λύρα εκράτουνε...!!!

  Τελευταία όμως όλο και πιό πολύ νεολαίοι καταπιάνονται με όλα αυτά τα πνευστά όργανα της Κρήτης και το νταουλάκι, που ευτυχώς διατηρήθηκε στο Λασήθι.Φιαμπόλια σώθηκαν στα Χανιά, στο Ζαρό, Ηρακλείου και αλλού. Μαντούρες και ασκομαντούρες σώθηκαν στο Ζαρό, στα Βορίζια και στο Λασήθι. Υπάρχουν οι μαντούρες και ασκομαντούρες του Φαραγγουλιτάκη απο τα Βορίζα και στα Χανιά είναι εν ζωή στα Ρούματα ο Γουβεράκης που χειρίζεται τα φιαμπόλια του.

  Τα όργανα αυτά βέβαια δεν ήταν κρητικό προνόμιο, σε όλο τον ελλαδικό χώρο και στην ηπειρωτική Ελλάδα και στα νησιά, παίζονταν η πίπιζα, η γκάϊντα, η φλογέρα και το νταούλι, με τις τοπικές παραλλαγές. Στη Μύκονο παρ'ολο τον εξωφρενικό τουρισμό υπάρχουν ακόμα παίκτες γκάϊντας και νταουλιού!! Στην Ξάνθη υπήρχαν μέχρι πριν μερικά χρόνια πίπιζες και νταούλια!!

  Σήμερα παίζουν ασκομαντούρα στην Κρήτη ο Ρομπογιαννάκης στο Ηράκλειο, ο Γιάννης ο Μιχάλας στο Ρέθυμνο, ο οδοντίατρος ο Μανώλης ο Φρονιμάκης στα Χανιά, ένας καινούριος ασκομαντουράρης ο Πιτροπάκης που μένει Χανιά, σπουδάζει Ηράκλειο και ο πατέρας του κατάγεται απο τη Σύμη, Λασηθίου και άλλοι.

  Πολύ καλό φιαμπόλι παίζει ο Γιάννης ο Μαρτσάκης, λαγουτιέρης και αδερφός του βιολάτορα Αντώνη, που μεγάλωσε στην Αθήνα και τώρα μένει πιά στον Αποκόρωνα. Ο Αντώνης πρόσφατα τον άκουσα και παίζει και αυτός φλογέρα. Καταγωγή τους είναι από τα Χαρχαλιανά, Κισσάμου μάλιστα το πατρικό τους σπίτι είναι δίπλα σε αυτό του Χάρχαλη και πληροφορίες λένε πως ο Αντώνης αγόρασε το παλιό σπίτι του Χάρχαλη. Στο σπίτι αυτό όπως μου έχει πει ο εγγονός του Χάρχαλη, ο Βενιζέλος είχε βάλει τηλεφωνο γιά να τον ειδοποιεί να έρχεται στα γλέντια που διοργάνωνε. Μέχρι και το 1980 τα πιό πολλά χωριά Κισάμου και Σελίνου είχαν ένα μόνο τηλέφωνο στο κεντρικό καφενείο συνήθως.

Στο βίντεο που μόλις ανακάλυψα στο fb παίζει μαντούρα ο Φραγκίσκος Μπαλτζάκης με συνοδεία νταουλιού. Μιάς λοιπόν και είναι καλός τεχνίτης βλέπουμε τις μεγάλες δυνατότητες του οργάνου και πως μπορεί κάλλιστα να "έβγαζαν" γλέντια με τέτοια όργανα αιώνες πριν!! 

Μάλιστα λέγεται ότι οι λέξη "κοντυλιά" (παίξε μας δυο κοντυλιές) προέρχεται από τον κόντυλα (κόνδυλο) του καλαμιού της φλογέρας ή της μπαντούρας.

Άνοιξε το κελλί παπά - Σωτηρία Μπέλλου

Απο τα 1955, ένα βαρύ ζεϊμπέκικο με τη στεντόρια, λεβέντικη φωνή της Μπέλλου. "Έφαγα ξύλο, με έκλεισαν μέσα, με ταλαιπώρησαν, με σακάτεψαν. Εγώ κει. Έλεγα στον εαυτό μου ότι θα έρθει η ώρα που θα είμαι δακτυλοδεικτούμενη. Τέτοιο πείσμα, αρβανίτικο πείσμα."

Διαβάζοντας το βιβλίο "Η ζωή μου ένα τραγούδι" του Πάνου Γεραμάνη, εκδ.Καστανιώτη,2007